سیاست مذهبی کلیسا در دوره قرون وسطی (با تکیه بر جنگهای صلیبی)

Abstract

<span class="fontstyle0">چکیـده<br /></span><span class="fontstyle1">فهم قرون جدید (رنسانس) در اروپا و تحولهای آن، بدون فهم دوره وسطی عملی نیست؛<br />چرا که هر چیزی که در عهد رنسانس اتفاق افتاده، ریشه در دورۀ قرون وسطی دارد.<br />در اینجا سعی شده به این امر توجه شود که آباء و اربابان کلیسا از دین و مذهب به<br />صورت یک ابزار برای رسیدن به اهداف خود استفاده میکردند. آنها برای قدرت دادن<br />به مذهب، بارگاهی سلطنتی، مانند واتیکان ساختند و به پاپ به عنوان نماینده و جانشین<br />عیسی مسیح قدرتی بیحساب دادند تا در طی قرون متمادی بتواند حکم قتل و سوزاندن<br />مخالفان زمان خود را با سرسختی تمام صادر نماید. دانشمندان نوآوری را که عقایدشان<br />با کتاب آفرینش مسیحیت تضاد داشت، در آتش سوزاندند. از طرفی، در تعالیم اولیة<br />مسیح، نگاه مثبتی به مالکیت خصوصی اموال نبود، ولی در دورههای آبای کلیسا، به ویژه<br />آگوستین قدیس توانستند نهضتهای مخالف مالکیت خصوصی را شکست دهند و راه<br />را برای انباشت اموال، حتی برای خود کلیسا هموار کنند. در ادامه، وقتی عواید و املاک<br />زیادی نصیب کلیسا و اربابان آن شد، اختلاف و درگیری کلیسا و پادشاهان اجتنابناپذیر<br />بود. پاپ برای به دست آوردن قدرت قبلی خود به دنبال راه چاره بود که میتوان گفت<br />جنگ صلیبی علیه مسلمانان در سال 1095م میتوانست این زمینه را برای پاپ به وجود<br />آورد و همین اربابان کلیسا، تجار و بازرگانان اروپا و غرب را به جنگ تشویق کردند و چون<br />در مقابل، قدرت مذهبی دیگری، همچون اسلام را میدیدند که راه نفوذ آنها را سد کرده،<br />با استفاده از احساسهای مذهبی مردم اروپا، به نام دین مسیح، جنگ و کشتار بزرگی را<br />به نام جنگهای صلیبی به راه انداختند و با استفاده از دین، مردم را به جهاد دعوت کردند؛<br />چون در این امر، پاپ حرف اول را میزد و دین به صورت یک ابزار دست آنها بود.<br /></span>