برنامه‌ریزی راهبردی توسعۀ گردشگری روستایی در نواحی روستایی شهرستان ایذه مورد شناسی: روستای شیوند

Abstract

گردشگری یکی از صنایع در حال رشد جهان است و کشورها در تمام مراحل مختلف توسعه، به طور فزاینده‌ای به آن وابسته‌اند. گردشگری به عنوان یک صنعت فرابخشی، فعالیت‌های مختلف را در بر می‌گیرد و با تمام بخش‌های اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی به طور مستقیم و غیر مستقیم تعامل دارد. روستای شیوند از بخش دهدز شهرستان ایذه از توان‌های بالقوه و بالفعل گردشگری بیشماری برخوردار است. شناسایی و معرفی این قابلیت‌ها و نیز فراهم نمودن زیرساخت‌های مورد نیاز در زمینۀ توسعۀ گردشگری می‌تواند عاملی در جهت توسعۀ همه‌جانبۀ این منطقه باشد. بدین منظور تحقیق حاضر با استفاده از روش پیمایش، مطالعات میدانی و تعیین نقاط قوت، ضعف، فرصت‌ها و تهدیدها به روش سوات به ارائۀ راهبرد در جهت توسعۀ گردشگری در روستای شیوند پرداخته است. یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد که مؤلفه چشم‌اندازهای زیبا و منحصر به فرد به همراه باغات و فضای سبز به عنوان مهم‌ترین نقطۀ قوت داخلی و مؤلفۀ نامناسب بودن تجهیزات و تسهیلات اقامتی و رفاهی، به عنوان مهم‌ترین نقطۀ ضعف داخلی در توسعۀ گردشگری این روستاست. همچنین از بین فرصت‌های بیرونی، مؤلفۀ افزایش انگیزش بیشتر برای مسافرت و تفریح به عنوان اولویت اول فرصت خارجی برای توسعۀ گردشگری و از بین تهدیدهای خارجی نیز مؤلفۀ تخریب زمین‌های کشاورزی و مزارع روستایی به عنوان مهم‌ترین تهدید خارجی است. نتایج تحقیق نشان می‌دهد که راهبردهای تهیه و اجرای برنامه‌های توسعۀ گردشگری با استفاده از اعتبارات دولتی، بهره‌گیری از مزیت‌های رقابتی منطقه برای جذب گردشگر، تهیۀ بسته‌های تسهیلات تشویقی برای سرمایه‌گذران بخش خصوصی یرای توسعۀ امکانات و تسهیلات گردشگری در منطقه و برنامه‌ریزی برای جذب گردشگران بر اساس اوقات فراغت به‌وجودآمده در جوامع شهری، به ترتیب مهم‌ترین راهبردهای منتخب برای اجرا در جهت توسعۀ گردشگری در روستای شیوند هستند.