نقش یونسکو در حفظ میراث مستند جهانی

Abstract

توسعۀ اطلاعات و فناوری‌های ارتباطی در سال‌های اخیر، با شتابی فوق العاده، روند «صنعتی» سراسر جهان را به سوی «جامعۀ اطلاعاتی» کشانده است. عمیق و غیر خطی بودن این روند، در مقایسه با انقلاب صنعتی قبل، دغدغه‌های فرهنگی، اقتصادی، و اجتماعی بسیار فزون‌تری‌ برای بشریت پدید آورده است. در این عرصه، آرشیوها -که صرفا حاوی منابع دیداری و شنیداری یا اسناد تاریخی هستند- به عنوان مخازنی کم اهمیت به شمار نمی‌آیند، بلکه در کانون اطلاع‌رسانی قرار دارند و محتوای فرهنگی را تأمین می‌کنند تا افراد، بتوانند از حقوق‌شان‌ دفاع کنند؛ آموزش را بیش از پیش رواج دهند، و فرهنگی زنده و پویا داشته باشند. در هر کشوری، گنجینۀ اسناد، بخش مهمی از میراث و منابع اطلاعاتی آن کشور شمرده می‌شود و منابع آن، به دلیل منحصر به فرد بودن و در برداشتن اسناد مهم و فاقد جایگزین، بخشی از سرمایۀ ملی محسوب می‌گردد. بدیهی است که این میراث، در حفظ هویت‌های فرهنگی، برقراری ارتباط میان گذشته و حال، و ترسیم آینده، از اهمیت حیاتی برخوردار است و همین‌ امر، موجب می‌شود تا مسئولیتی مهم بر عهدۀ دوستداران،حافظان و صاحبان این حافظۀ ملی‌ باشد. مقالۀ حاضر، بر آن است تا به بررسی نقش یونسکو در حفظ میراث مستند بپردازد و برنامه‌هایی را که تاکنون این سازمان به انجام رسانیده است،مورد مداقه قرار دهد.