گردشگری به ویژه گردشگری دینی و زیارتی مهم‌ترین قطب توسعه‌ی پایدار (مطالعه‌ی موردی شهر کاشان)

Abstract

<strong>چکیده</strong> گردشگری زمینه‌ی جدید مطالعاتی است که تا دهه‌ی1990مطالب اندکی در مورد نقش آن در اقتصاد و فرهنگ شهرها و روستاها مشاهده می‌گردید. در واقع، شهرهایی که میلیون‌ها بازدید کننده را جذب می‌کرده، به ندرت به نقش گردشگری آن پرداخته شده است. در واقع، از نقش گردشگری در برنامه‌ریزی‌ها به ویژه برنامه‌ریزی‌های شهری و روستایی غفلت شده و کمتر از آن بهره‌گیری گردیده است.‌این در حالی است که، گردشگری گسترده‌ترین صنعت خدماتی است که قادر است در‌اینده‌ی نه چندان دور، پرشتاب‌تر از گذشته جهت افزایش سطح فرهنگ عمومی، سودآوری افزون‌تر،‌ایجاد صلح، گفتگوی تمدن‌ها، تفاهم، دوستی و مودت در سطح بین‌المللی، پیشرو یا برابر با سایر صنعت‌ها از جمله نفت نمایان گردد. ایران اسلامی‌نیز با آن همه آثار تاریخی، مذهبی و طبیعی توان‌مندی‌های درخور توجهی دارد که باید مدبرانه بهترین بهره‌گیری از آن بشود. با توجه به‌این که کشور‌ایران در سال1385حدود13میلیون نفر گردشگر داخلی و تعداد2171699نفر گردشگر خارجی را پذیرا بوده است با‌این وجود، هنوز جهت توسعه‌ی‌این صنعت در اول راه قرار داریم. شهر کاشان با جاذبه‌های گردشگری گوناگون، میراث فرهنگی گران‌بهایی را در خود عجین دارد که در بسیاری از شهرهای‌ایران و جهان نظیر آن به چشم نمی‌خورد و از جهت گردشگری به ویژه گردشگری دینی و زیارتی، به عنوان یک قطب گردشگری، قادر است گردشگران زیادی را از‌ایران و سراسر گیتی به خود جذب کند، به نحوی که در نوروز سال1387تعداد200000/1نفر گردشگر را پذیرا بوده است. بنابراین، باید متولیان امر راهبردهای لازم و ضروری را به اجراء در آورند تا‌این صنعت کارا و سودآور، زمینه‌ی اشتغال‌زایی به ویژه برای جوانان را فراهم و شهر کهن کاشان را به توسعه‌ی پایدار و تعالی لازم برساند که در‌این مقاله به اختصار به‌این مهم پرداخته می‌شود.