میکروبیواستراتیگرافی سازند تاربور در نواحی جنوب شرق شیراز

Abstract

در این تحقیق، دو مقطع چینه شناسی از سازند تاربور شامل مقاطع چینه شناسی داراب و شش ده مورد بررسی قرار گرفته است. در مجموع<br />با برداشت 333متر از رسوبات این سازند فرامینی فرهای موجود در 328مقطع نازک میکروسکپی به دقت شناسایی شد. بررسی های انجام<br />شده نشان میدهند که سازند تاربور از نظر سنگ چینه ای در برش چینه شناسی داراب شامل دو بخش آهکهای نازک لایه و ضخیم لایه و<br />در برش چینهشناسی شش ده شامل سه بخش آهکهای نازک لایه، متوسط لایه و ضخیم لایه میباشد. فرامینی فرهای شاخص شناخته شده<br />در این مقاطع چینهشناسی شامل گونههای زیر است:<br />Orbitoides media, Omphalocyclus macroporus, Dicyclina schulumbergri, Dicyclina sp., Dictyoconella<br />sp., Dicytoconella compalanta, Minoxia sp., Nezzazatinella sp., Rotalia sp., Rotalia skouransis, Antaliya<br />korayi, Antalya sp., Broekinella sp., Lepidorbitoedes sp, Siderolites sp. , Loftusia minor , Salpingoporella<br />turgida, Salpingoporella dinarica, Vania anatolica<br />برای سازندOrbitoides media & Omphalocyclus macroporus Assemblage Zon با توجه به فرامینی فرهای فوق، زون<br />آهکی تاربور معرفی شد. از شواهد فوق می توان نتیجه گرفت که سن سازند تاربور در برش چینه شناسی داراب ماستریشتین – پالئوسن و<br />دربرش چینه شناسی شش ده ماستریشتین می باشد