اثر کائولین فرآوری شده بر آفتاب سوختگی میوه‌های انار

Abstract

عارضه آفتاب سوختگی و ترکیدگی میوه انار، یکی از عوامل مهم خسارتزای انار در ایران و سایر کشورهای تولید کننده آن است. این عارضه موجب کاهش کمی و کیفی انار می‌گردد. در سال 1389، تأثیر ماده طبیعی کائولین فرآوری شده (سپیدان^®WP) به صورت محلول پاشی، در دو منطقه ساوه و گرمسار بر روی ارقام ملس و گلوباریک، در قالب طرح آماری بلوک‌های کامل تصادفی بررسی شد. این محلول چهار مرتبه به فواصل 4 تا 5 هفته، در دو غلظت 3 و 5 درصد، در فاصله زمانی خرداد تا شهریور ماه روی درختان پاشیده شد. در زمان برداشت میزان شاخص آفتاب سوختگی و ترکیدگی در میوه‌ها بررسی گردید. میانگین شاخص آفتاب سوختگی میوه‌های انار در تیمارهای شاهد و محلول پاشی شده با کائولین پنج درصد، به ترتیب، 15/4 و 77/1 بدست آمد. در این به ترتیب، حدود 7/44 و 2/4 درصد میوه‌ها دارای آفتاب سوختگی شدید شدند. نتایج بیانگر کاهش ترکیدگی میوه به میزان 64 درصد و افزایش میانگین وزن میوه‌ها به میزان 9 درصد نسبت به شاهد بود. نتایج بررسی میزان کلروفیل برگ و فتوسنتز در درختان شاهد و محلول پاشی شده با کائولین فاقد اختلاف معنی‌دار بود که نشان دهنده عدم تأثیر سوء کائولین روی درختان انار می‌باشد. با توجه به نتایج بدست آمده، چهار بار محلول پاشی درختان انار با کائولین فرآوری شده با غلظت پنج درصد، به فواصل 4 تا 5 هفته، می‌تواند خسارت آفتاب سوختگی میوه‌های انار را کاهش دهد.