ساختار ژنتیکی جمعیت‌های Fusarium verticillioides عامل پوسیدگی ریشه و طوقه برنج در استان ایلام با استفاده از نشانگرهای ریزماهواره‌ای (مقاله‌ی انگلیسی)

Abstract

مطالعه ساختار ژنتیکی جمعیت­های <em> Fusarium verticillioides </em>اطلاعات مختلفی از مدیریت بیماری پوسیدگی ریشه در مزارع برنج را فراهم می­کند. نشانگرهای SSR برای تعیین ساختار ژنتیکی و تخمین تنوع ژنتیکی در 39 جدایه<em>F. verticillioides </em>از پنج منطقه مختلف از جمله: تنگه قیر، لومار، شیروان، سرابله و دره شهر در استان ایلام استفاده شد. میانگین آلل­ها در هرمکان ژنی 5/2 آلل بود و و تعداد آلل­ها در جمعیت­ها از جمله جمعیت لومار با تعداد 13 آلل بیش­ترین آلل و جمعیت­های تنگه قیر و دره شهر با نه آلل به­عنوان کم­ترین تعداد آلل را دارا بودند. تعداد آلل­های مشاهده شده(<em>Na</em>) و تعداد آلل­های مؤثر (<em>Ne</em>) در لومار (1/276= <em>Ne</em> : 1= <em>Na</em>) نسبت به دیگر جمعیت­ها بیش­تر بودند. تنوع ژنتیکی (<em>H</em>) و شاخص شانون (<em>I)</em> در لومار بالا بود) 0/167 =<em>He</em> 0/254 = <em>I</em> (اما مقدار آنها در دره شهر کم­تر بود) 0/141 =<em>He</em> 0/204 = <em>I</em>). کم­ترین فاصله ژنتیکی بین تنگه ­قیر و لومار و بعد شیروان مشاهده شد و بیش­ترین فاصله ژنتیکی بین دره شهر و تنگ قیر (0/018) وجود داشت. تنوع ژنتیکی کل(<em>Ht</em>) و تنوع ژنی بین زیر جمعیت­ها (<em>Hs</em>) 0/125 و 0/116 به­ترتیب تخمین زده شد. تنوع ژنتیکی مؤثر در تمایز بین جمعیت­ها (<em>Gst</em>) 0/072 بود و میزان جریان ژنی(<em>Nm</em>) 6/368 بود. تجزیه کلاستر براساس UPGMA نشان داد که بین تنگه قیر و لومار و سپس شیروان کم­ترین فاصله ژنتیکی وجود دارد و دندروگرام فاصله ژنتیکی بالایی بین دره شهر و چهار جمعیت دیگر را نشان می­دهد.