تحلیل روند تغییرات پارامترهای هواشناسی در تبریز

Abstract

هدف این مطالعه بررسی روند تغییرات برخی از پارامترهای هواشناسی (میانگین سرعت باد، حداقل، حداکثر و میانگین دما، اختلاف دمای حداقل و حداکثر هوا، تبخیر از تشت، میانگین رطوبت نسبی، ساعات آفتابی، مقدار بارش، تعداد روزهای همراه با بارش بیش از 1، 5 و10 میلی­متر، تعداد روزهای همراه با گرد و غبار، تعداد روزهای برفی، تعداد روزهای با دید کم­تر از 2 کیلومتر و درجه روز بر مبنای دمای 18 و 21 درجه سانتی­گراد) در ایستگاه تبریز در دوره آماری 2005-1970 در سه مقیاس زمانی ماهانه، فصلی و سالانه با استفاده از روش ناپارامتریک مان-کندال (MK) مـی­باشد. تحلیل روند با دو روشMK مرسوم (برای سری­های با ضرایب خود همبستگی غیرمعنی­دار) و MK اصلاح شده (برای سایر سری­ها) در سه سطح معنی_­داری 1%، 5% و 10% انجام شد. شیب خط روند با روش سن به­دست آمد. نتایج نشان داد که در مقیاس سالانه پارامترهای تبخیر از تشت، حداقل، حداکثر و میانگین دما و درجه روز بر مبنای 21 درجه سانتی­گراد دارای رونـد افزایشی معنی­دار در سطح 5% بوده ولی بارش، تعداد روزهای همراه با بارش بیش از 1 و 5 میلی­متر و درجه روز بر مبنای 18 درجه سانتی­گراد دارای روند کاهشی معنی­دار (در سطح 5%) بودند. بقیه متغیرها در مقیاس سالانه روند معنی­دار نشان نداده­اند. شیب خط روند بارش سالانه 28/2- میلی­متر در سال و شیب نظیر برای هر سه عنصرمیانگین، حداقل و حداکثر دما معادل 06/0 درجه سانتی­گراد در سال بود. روند مشاهده شده در پارامترهای مورد بررسی بیانگر تغییرات اقلیمی روی داده در تبریز می­باشد.