ارزیابی توان اکولوژیک توسعه طبیعت‌گردی با استفاده از منطق فازی در محیط GIS (مطالعه موردی: شهرستان بویر احمد)

Abstract

صنعت گردشگری به عنوان یکی از مهم­ترین منابع تولید درآمد و افزایش فرصت­های شغلی و نیز توسعه و گسترش زیرساخت­ها و توسعه اجتماعی – فرهنگی و نیز به عنوان موتور و محرک رشد و توسعه اقتصادی مناطق می­باشد. شهرستان بویراحمد در استان کهکیلویه و بویراحمد نیز با آب و هوای معتدل و کوهستانی، آبهای فراوان، پوشش جنگلی و غیره نیز جزء نقاطی است که پتانسیل زیادی برای جذب گردشگری دارد. نوع تحقیق کاربردی- توسعه­ای و روش بررسی آن پیمایشی می­باشد. هدف از این پژوهش ارزیابی توان اکولوژیکی منطقه جهت کاربری طبیعت­گردی است. در این راستا پس از شناسایی معیارها اقدام به تهیه پایگاه داده­های مکانی در سامانه اطلاعات جغرافیایی شد. در ادامه پس از استاندارد سازی این معیارها به روش منطق فازی در محیط نرم افزار Arc GIS، با استفاده از نظر سنجی پرسشنامه­ای از 30 کارشناس و به کمک روش آنتروپی شانون به هر یک از معیارها وزن خاصی اختصاص داده شد. سپس با تلفیق و رویهم گذاری این معیارها، بر اساس منطق فازی، نقشه نهایی که بیانگر مناطق تفرجگاهی است، حاصل شد. منطقه مورد مطالعه در نقشه تولید شده به سه طبقه بسیار مناسب، مناسب و نامناسب به منظور برنامه ریزی جهت انواع فعالیت­های تفرجی تقسیم شد.