بررسی مناطق مناسب گردشگری آبی استان اصفهان با استفاده از شاخص EET

Abstract

استان اصفهان به دلیل دارا بودن شرایط ویژه جغرافیایی، مناظر بدیع طبیعی، تاریخی و برخورداری از اقلیم مناسب و منابع آبی فراوان در ردیف یک از مهم‌ترین مناطق گردشگری کشور می‌باشد. در این پژوهش با استفاده از شاخص زیست‌اقلیمی EETمناطق مختلف استان از نظر اقلیم آسایش مورد بررسی قرار گرفته و محدوده زمانی مناسب برای گردشگری و طبیعت گردی در هر کدام از مناطق بر اساس شاخص نامبرده مشخص گردیده است. سپس با استفاده از نرم افزار ARCGISاقدام به تهیه نقشه پراکندگی مقادیر EET در طول سال فصل گرم سال در سطح استان شده است.نتایج حاصل از شاخص EETنشان داد که شرایط بهینه برای استفاده از منابع آبی رودخانه‌ها،دریاچه‌ها و سدها جهت انجام تفریحات و ورزش‌های آبی در فصل تابستان در بیشتر مناطق استان فراهم می‌باشد. بر این اساس ایستگاه‌های نائین، اردستان،نطنز، داران، گلپایگان،اصفهان،کبوتر آباد، اصفهان، شرق اصفهان و شهر رضا با 184 روز و ایستگاهخور بیابانک با 92 روز کمترین تعداد روزهای مطلوب جهت استفاده از تفرجگاه‌های آبی را به خود اختصاص داده‌اند.مشخص شد که کلیه ایستگاه‌های موردمطالعه دارای پیک تابستانه بوده؛ به‌طوری‌که از ماه آوریل تا می با یک شیب تندرو به افزایش رفته و ماهه‌ای ژوئن، جولای و اوت در اوج شرایط گردشگری و ورزش‌های آبی بوده و ازآن‌پس (ماه آگوست) با شیب آرامی کاهش می‌یابد.به‌طوری‌که با افزایش دما مناطق ارتفاعی نسبت به مناطق پست دارای شرایط مطلوب‌تری می‌باشند.