بررسی دلایل تقابل و عوامل تعامل مردم با پلیس و نقش اعتماد اجتماعی در این فرآیند

Abstract

رشد فزاینده ی جمعیت، تنوع امیال مشروع و نامشروع بشری و به تبع آن افزایش جرم و جنایت در جوامع انسانی، می طلبد که نیرویی انتظام بخش و کارآمد در عرصه ی تولید امنیت در جامعه ایفای نقش نماید. براساس قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران، استقرار نظم، امنیت، آرامش اجتماعی و فردی و نگهبانی از دست آوردهای انقلاب اسلامی در چارچوب قانون، وظیفه ی نیروی انتظامی است و نیروی انتظامی به عنوان نهادی سازمان یافته در فرآیند تولید امنیت می کوشد با مشارکت دادن مردم و جامعه در این راستا گام های موثری بردارد که این امر محقق نخواهد شد مگر در سایه ی جلب اعتماد اجتماعی. اعتماد، مهمترین عامل در روابط اجتماعی و جذب همکاری و همیاری عمومی با پلیس محسوب می شود. عواملی از قبیل دشنام و ناسزاگویی، تهمت و افترا، هجو و اهانت، اخذ تامین از متهم، اقدام به تحقیق در جرایم منافی عفت، دخالت در امور قضایی، استماع شکایت حبس شدگان غیرقانونی و... توسط پلیس سبب کاهش اعتماد اجتماعی و تقابل مردم با نیروی انتظامی گردیده و در مقابل، داشتن ایمان و رفتار مناسب، اجرای حق و عدالت، ایجاد وابستگی عاطفی با مردم، پرهیز از هرگونه بی عدالتی، ستم، دروغ و عدم تبعیض توسط پلیس و... از مهمترین عوامل و مولفه های موثر در جلب اعتماد اجتماعی در عرصه ی تولید و تثبیت امنیت می باشند.