موانع گذار به کشاورزی ارگانیک در بین شالی‌کاران استان مازندران

Abstract

<em>هدف این پژوهش، تحلیل موانع گذار به کشاورزی ارگانیک در بین شالی‌کاران استان مازندران بود. این تحقیق کیفی و از روش مطالعه موردی استفاده‌ شده است. </em><em>جامعه آماری تحقیق شامل کلیه شالی‌کارانی بودند که گواهی تولید محصول سالم را از مؤسسه استاندارد استان مازندران دریافت </em><em>نموده بودند</em><em>. برای نمونه‎گیری </em><em>از روش هدفمند استفاده‌شده است.</em><em>بر این اساس، با 15 نفر از شالی‌کاران ارگانیک استان مازندران به‌عنوان نمونه، مصاحبه </em><em>به عمل آمد. ابزار اصلی مورد استفاده برای جمع­آوری اطلاعات، پرسشنامه باز-پاسخ (پروتکل) بود و از مصاحبه عمیق و مشاهده مستقیم استفاده شد. تجزیه ‌و تحلیل داده‌ها با روش شمارش، کدگذاری و توسعه طبقات انجام شد. نتایج مبین آن بود که شالی‌کاران برای گذار به کشاورزی ارگانیک و یا ماندن در آن با دو دسته موانع کلی، شامل چالش‌ها و هزینه‌ها مواجه هستند. پاسخگویان،‌ نداشتن دانش و آگاهی،‌ عدم‌حمایت‌های دولتی،‌ تولیدی و آینده هراسی را به‌عنوان مهم‌ترین چالش‌های گذار به کشاورزی ارگانیک بیان نمودند و در خصوص هزینه‌ها به هزینه‌های مالی و هزینه‌ها از بعد صرف انرژی و زمان، به‌عنوان مهم‌ترین موانع گذار و یا باقی ماندن در کشاورزی ارگانیک اشاره نمودند.</em>