ارزیابی ظرفیت نهادی شرکت‌های تعاونی روستایی در شهرستان ساری

Abstract

ظرفیت نهادی مؤلفه اساسی است که توانمندی تعاونی‌های روستایی را برای سازگاری با تغییرات محیطی و نیز پاسخگویی به نیازهای اعضا و مخاطبان خویش تعیین می‌کند. هدف این تحقیق، ارزیابی ظرفیت نهادی در شرکت ­های تعاونی روستایی در شهرستان ساری بود. این تحقیق کاربردی با استفاده از روش تحقیق پیمایشی به انجام رسید. جامعه آماری شامل اعضای 14 تعاونی روستایی در شهرستان ساری بود ( N=18812N) که از بین آن‌ها 230 نفر با استفاده از تکنیک نمونه­ گیری خوشه ­ای به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع­ آوری داده ­ها از یک پرسشنامه محقق ساخته استفاده شد. روایی پرسشنامه بر اساس دیدگاه گروهی از متخصصان مورد تأیید قرار گرفت و پایایی بر مبنای محاسبه ضریب آلفای کرونباخ، برای مقیاس ­های مختلف بین 0/73 تا 0/92 بدست آمد. نتایج ارزیابی مؤلفه ­های ظرفیت نهادی در تعاونی ­ها نشان داد که مؤلفه‌ توسعه دسترسی به منابع در سطح خیلی کم، مؤلفه‌های یادگیری و نوآوری نهادی و کیفیت نهادی در سطح کم، مؤلفه‌های اثربخشی و کارایی نهادی و ارتباطات و یکپارچگی نهادی در سطح متوسط قرار داشتند. طبق ماتریس همبستگی، رابطه مثبت و معنی­ داری بین مؤلفه ­های ظرفیت نهادی وجود داشت. نتایج تحلیل مسیر نشان داد اثربخشی و کارایی نهادی به‌طور مستقیم تحت تأثیر کیفیت نهادی، توسعه دسترسی به منابع، یادگیری و نوآوری نهادی، ارتباطات و یکپارچگی نهادی بود.