بررسی تأثیر مؤلفه‌های مدیریت استعداد بر بالندگی سازمانی در نظام آموزش عالی کشاورزی ایران

Abstract

هدف از این پژوهش بررسی تأثیر مؤلفه‌های چهارگانه مدیریت استعداد بر بالندگی سازمانی در نظام آموزش عالی کشاورزی ایران بود. جامعه آماری این پژوهش شامل 3395 عضو هیأت علمی در رشته‌های کشاورزی کل کشور بود‌ه که با استفاده از جدول کریجسی و مورگان تعداد 355 نفر به‌عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه‌ای بود که روایی محتوای آن توسط گروهی از اساتید مدیریت و همچنین ترویج و آموزش کشاورزی در دانشگاه‏ های تهران و تربیت مدرس تأیید گردید. پایایی پرسشنامه نیز با استفاده از شاخص‌های آلفای کرونباخ، تتای ترتیبی و پایایی ترکیبی در حد مطلوب (0/94-0/81) به ‏دست آمد. پردازش‌ داده‌ها در دو بخش آمار توصیفی و استنباطی با استفاده از نرم‌افزار‌های SPSS_win22 و LISREL_8.5 و دستیابی به اهداف با روش‌ مدل معادلات ساختاری محقق شد. با توجه به تحلیل‌های انجام شده، همبستگی معناداری میان مؤلفه‌های چهارگانه مدیریت استعداد و شاخص‌های بالندگی سازمانی مشاهده شد. بر اساس نتایج مستخرج از مدل‌ سازی، عامل‌های شناسایی، به‌کارگیری، نگه‏داشت و بهسازی استعداد‌ها تأثیر معناداری بر بالندگی سازمانی در نظام آموزش عالی کشاورزی داشته‌اند. این چهار مؤلفه در مجموع توانایی تبیین 68 درصد از تغییرات واریانس بالندگی سازمانی نظام آموزش عالی کشاورزی را داشته‌اند.