شناسایی و تحلیل پیشران‌های توسعه کشاورزی حفاظتی در ایران

Abstract

<em>کشاورزی </em><em>حفاظتی به‌عنوان رویکردی چندبعدی در راستای استفاده پایدار از منابع آب و خاک و دستیابی به تولید پایدار شناخته شده است.</em><em>پژوهش حاضر با هدف شناسایی و تحلیل پیشران ­های توسعه کشاورزی حفاظتی در ایران به روش آمیخته اکتشافی انجام شد. در بخش کیفی، ۴۷ پیشران در قالب هشت گروه اصلی به روش تحلیل محتوای منابع </em><em>و داده­ های حاصل از</em><em>۳۲</em><em> مصاحبه نیمه ساختار یافته با صاحب­ نظران کشاورزی حفاظتی شناسایی شدند. سپس به‌منظور تأیید پیشران­های شناسایی شده از روش تحلیل عاملی تأییدی مرتبه دوم استفاده شد. جامعه آماری این بخش، اعضا کمیته­ های فنی، اعضا پایگاه ­های تحقیقاتی کاربردی و آموزش و ترویج کشاورزی حفاظتی و کارشناسان اجرایی سازمان­ های جهاد کشاورزی بودند که با استفاده از فرمول کوکران نامحدود و روش نمونه‌گیری غیر تصادفی هدفمند، ۲۶۴ تن انتخاب شدند</em><em>.</em><em> داده‌ها با استفاده از پرسشنامه‌ای که بر</em><em>مبنای نتایج مرحله کیفی طراحی شده بود، گرد‌آوری شد. روایی پرسشنامه توسط پانل متخصصان و پایایی آن به وسیله ضریب آلفا کرونباخ تأیید شد (0/87 تا 0/92). </em><em>مقادیر شاخص­ میانگین واریانس استخراج شده (</em><em>AVE</em><em>) برای هر یک از سازه­ های مدل، بیشتر از 0/5 و مقادیر ضریب پایایی ترکیبی (</em><em>CR</em><em>)، بیشتر از 0/7 بدست آمد که نشان دهنده عملکرد مناسب بخش</em><em>اندازه­ گیری</em><em>مدل</em><em>است. بر اساس نتایج بدست آمده،</em><em>عوامل فرهنگ ­سازی در سطح ملی و محلی، نهادی، سیاست‏ گذاری و برنامه­ ریزی، مداخلات بازار و زیرساختی، آموزشی و ترویجی، حمایتی و تحقیق و توسعه به ترتیب مؤثرترین پیش برنده‌های توسعه کشاورزی حفاظتی هستند.</em>