عوامل مؤثر بر یادگیری سازمانی در دانشکده‌های کشاورزی

Abstract

<em>تحقیق حاضر با هدف بررسی یادگیری سازمانی و عوامل تأثیر گذار بر آن در دانشکده های کشاورزی انجام شده است. تحقیق از نوع توصیفی- همبستگی می‌باشد که با روش پیمایشی انجام گرفته است. جامعه آماری پژوهش شامل اعضای هیأت علمی دانشکده‌های کشاورزی دولتی (1726 نفر) بود که با استفاده از جدول کرجسی و مورگان تعداد 329 نفر از آنان به عنوان نمونه مورد مطالعه انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه گردآوری شد. روایی پرسشنامه با استفاده از نظرات متخصصین، تأیید و پایایی آن با اندازه‌گیری آلفای کرونباخ در مرحله پیش آزمون، برای بخش‌های مختلف پرسشنامه، بین 0/73 تا 0/93 محاسبه گردید. نتایج حاصل از تحقیق بیانگر آن است که در تمامی عوامل زمینه‌ای و فرآیندی، بین وضعیت موجود و حد متعادل (متوسط) آن‌ها در دانشکده‌های کشاورزی تفاوت معنی‌داری وجود دارد. نتایج حاصل از همبستگی حاکی از وجود رابطه مثبت و معنی‌دار بین یادگیری سازمانی و تمامی عوامل زمینه‌ای کارساز بر آن می‌باشد. نتیجه حاصل از رگرسیون چندگانه بیانگر آن است که از میان عوامل زمینه‌ای، چهار عامل ساختار سازمانی منعطف، تفکر‌نظام‌مند، رهبری تحول‌آفرین و توسعه قابلیت‌های شخصی و حرفه‌ای به ترتیب بیشترین نقش را در تبیین واریانس یادگیری سازمانی ایفا می کنند. نتایج حاصل از مقایسه میانگین گروه‌ها بیانگر آن است که بین دیدگاه‌های اعضای هیأت علمی بر حسب رتبه‌های علمی مختلف و اشتغال در دانشکده‌های بزرگ یا کوچک در خصوص وضعیت موجود مؤلفه‌‌های زمینه ای و فرایندی تفاوت معنی‌داری وجود ندارد، ولی بین دیدگاه های اعضای هیأت علمی بر حسب داشتن یا نداشتن پست مدیریتی، در خصوص وضعیت موجود مؤلفه‌های آرمان مشترک، تفکر نظام‌مند، فرهنگ‌ سازمانی یادگیرنده، توسعه قابلیت‌های شخصی و حرفه ای، و رهبری تحول‌آفرین تفاوت معنی‌داری وجود دارد. در انتهای مقاله، به منظور بهبود وضعیت موجود مؤلفه‌های زمینه‌ای و فرایندی و همچنین ایجاد شرایط لازم برای تبدیل دانشکده‌های کشاورزی به سازمان های یادگیرنده پیشنهادهایی ارائه شده است.</em>