مقایسه انتظار از نتیجه درمان جراحی ماستکتومی و پیامد درمانی ادراک شده بر اساس میزان خودکارآمدی در زنان مبتلا به سرطان سینه

Abstract

هدف: ابتلا به سرطان سینه نگرانی­هایی را در افراد مبتلا در مورد درمان، عوارض جانبی، بستری­های بیمارستانی و هزینه­های درمان به­وجود می­آورد که این نگرانی­ها شایع است. از آنجا که خودکارآمدی یکی از فاکتورهای شخصی منحصر به ­فرد است، می­تواند بر توانایی فردی افراد و درک بهتر از این­که چه انتظاری باید قبل، در طول و بعد از عمل جراحیدر سرطان سینه داشته باشند تأثیر گذارد. تحقیق حاضر به مقایسه­ انتظار از نتیجه­ درمان جراحی ماستکتومی و پیامد درمانی ادراک شده بر اساس میزان خودکارآمدی در زنان مبتلا به سرطان سینه می­پردازد. <br />روش: در این پژوهش ٣۰۰ زن مبتلا به سرطان سینه، قبل و بعد از عمل ماستکتومی با استفاده از پرسشنامه­ های خودکارآمدی عمومی و ناهم­خوانی بین انتظار و پیامد جراحی مورد بررسی قرار گرفتند. <br />یافته ­ها: نتایج تحلیل واریانس نشان داد بین بیماران با خودکارآمدی بالاو پایین، ­­بین سطح پیشرفت بیماری و نیز بین اندازه­ی تومور سینه، بر اساس انتظار از نتیجه جراحی و پیامد درمانی ادارک شده تفاوت معنی­دار وجود داشت. بین میزان خودکارآمدی زنان در دو گروه مسن و غیرمسن، تفاوت معنادار بود. <br />نتیجه­ گیری: خودکارآمدی بالا می تواند بعد از عمل جراحی در ایجاد سازگاری اجتماعی اولیه مفید واقع شود، اما از طرفی منجر به ناچیز پنداشتن اثرات منفی جراحی می­شود و ممکن است سازگاری روانی را مختل کند؛ بنابراین خودکارآمدی بالا به ­طور غیر مستقیم نقش قابل توجهی در افزایش مشکلات بعد از عمل جراحی ماستکتومی دارد. <br /><br /><br />