موسیقی و احساس از دیدگاه نظریه‌های تجلی، احساس و تحریک

Abstract

فلسفه موسیقی شاخه ای از فلسفه است که با نگاهی عمیق و بنیادین به مسائل و پرسش‌های مطرح در هنر موسیقی و تجربه موسیقایی افراد می‌پردازد. با توجه به این نکته، در این نوشتار، به بررسی چگونگی فرآیند رشد و ظهور احساس در موسیقی با توجه به سه دیدگاه رایج در این موضوع یعنی تجلی، احساس و تحریک پرداختیم. موسیقی یکی از انتزاعی‏ترین و غیر‏تقلیدی‏ترین هنرها محسوب می‏شود که قدرت برانگیختن و القای احساسات مختلف در انسان را دارد. آهنگ‏ساز، احساس خود را از طریق گام‏ها و نت‏های موسیقی به صدا در می‌آورد تا حس درونی خود را روی صحنه اجرا به همگان اعلام کند بی‏آنکه از زبان گفتار استفاده کند. شنونده نیز موسیقی را می‌شنود و با توجه به معنایی که از آن دریافت می‏کند احساسات درونی خود را در واکنش به موسیقی بروز می‏دهد و در این واکنش احساسی، مخاطب از احساسات و تجربیات واقعی خود در زندگی نیز تاثیر می‏پذیرد. به این شکل که به واسطه موسیقی برخی واقعیات زندگی خود را تخیل و تصور کرده و سپس، در تجربه موسیقایی خود واکنش احساسی از خود نشان می‏دهد.