بررسی کارایی علفکش های جدید پیش‌رویشی و پس‌رویشی جهت کنترل علف‌های‌هرز در باغات سیب و مرکبات

Abstract

با توجه به عدم وجود تنوع علفکشها در باغات و پیشنهاد حذف برخی از آنها، بررسی علفکشهای جدید در باغات ضروری می باشد. در این راستا آزمایشاتی به صورت بلوکهای کامل تصادفی در باغ‌ سیب در تهران و مرکبات در جیرفت و دزفول انجام شد. علفکش‌ جدید پیش‌رویشی ناپروپامید (SC 45%) به میزان 7/2، 6/3 و 5/4 و علفکشهای جدید پس رویشی گلیفوسیت جدید (SC 36%) به میزان 36/. و54/0 و آمیترول 160g L-1+ تیوسیانات آمونیوم 143g L-1+ گلیفوسیت 60g L-1 (SL 36.6%) (ATG) به میزان 2/2، 9/2، 6/3 و 3/4 کیلوگرم ماده موثره در هکتار همراه با علفکشهای تریفلورالین (EC 48%) به میزان 2/1، گلیفوسیت (SL 41%) به میزان62/0 و پاراکوات (SL 20%) به میزان 6/0 کیلوگرم ماده موثره در هکتار تیمارهای آزمایش بودند. علفکش‌ ناپرومید علفهای‌هرز یکساله زمستانه را در دزفول 20 تا 42 درصد و در جیرفت در مقادیر 6/3 و 5/4 کیلوگرم ماده موثره در هکتار به میزان 27 درصد کنترل کرد، در حالیکه در تهران به علت چند ساله بودن علفهای هرز زمستانه قادر به کنترل آنها نبود. علفکش تریفلورالین در این زمان در تمام مناطق قادر به کنترل علفهای هرز نبود. علفکش ATG در مقادیر 6/3 و 3/4 کیلوگرم ماده موثره در هکتار و گلیفوسیت جدید به مقدار54/0 کیلوگرم ماده موثره در هکتار با پاراکوات و گلیفوسیت قادر به کنترل علفهای‌هرز تابستانه بودند. بنظر می رسد که علفکش ناپرومید به میزان 6/3 و علفکشهای ATG به میزان 6/3 و گلیفوسیت جدید به میزان 54/0 کیلوگرم ماده موثره در هکتار قابل توصیه در باغات باشند.