تحریم‌های اقتصادی و نقض حق بر آموزش

Abstract

تحریم‌های اقتصادی اعم از یک‌جانبه یا مطابق با فصل هفتم منشور ملل متحد ابزاری قدرتمند برای واداشتن یک دولت به انجام تعهدات بین‌المللی‌اش تلقی می‌گردد. تحریم‌ها خواه ‌ناخواه آثاری بر جمعیت کشور هدف خواهند داشت آثاری که ابعاد منفی آن، گاه چنان عمیق است که تا سال‌ها قابل مشاهده است. حق بر آموزش نیز به عنوان حقی توانمندساز، از اثرات زیان بار تحریم‌های اقتصادی مصون نمانده است. این حق به واسطه ارتباط با سایر حقوق بشر از جمله حق بر غذا، حق بر آب، حق بر حداقل استانداردهای زندگی و ... در معرض نقض مستقیم و غیر‌مستقیم قرار دارد. این حق از حقوق غیر‌قابل انحراف تلقی می‌شود که حتی شورای امنیت نیز برای حفظ صلح و امنیت بین‌المللی نمی‌تواند آن را نادیده بگیرد اما، شورا در قطعنامه 1737علیه برنامه هسته‌ای ایران در بند 17 مستقیماً حق بر آموزش اتباع ایرانی را نقض نموده است.