تخمین پارامترهای هیدرودینامیکی آبخوان دشت اوان در نقاط نامشخص با استفاده از منطق فازی

Abstract

ضرایب هیدرودینامیکی آبخوان مهم‌ترین اطلاعات هیدروژئولوژیکی جهت توصیف ویژگی‌های هر آبخوانی هستند و انجام اکثر پروژه‌ها و طرح‌های پژوهشی و اجرایی در هر آبخوانی وابسته به وجود ضرایب هیدرودینامیک دقیق و صحیح می‌باشد. در این تحقیق ضمن مطالعه کمی منابع آب زیرزمینی دشت اوان مدل استنتاج فازی برای تعیین ضرایب هیدرودینامیکی آبخوان تهیه شد. این ضرایب عبارت‌اند از قابلیت انتقال‌پذیری (T)، ضریب ذخیره (S) و ضریب هدایت هیدرولیکی (K) که یکی از راه‌های تعیین این پارامترها انجام آزمایش پمپاژ است که معمولاً بسیار پرهزینه بوده و انجام آن در اکثر مناطق، به‌ویژه مناطق خشک (به سبب افزایش عمق حفاری)، با محدودیت‌های زیادی مواجه است. منطق فازی بهترین وسیله جایگزین برای مدل‌سازی سیستم‌هایی است که دارای پیچیدگی زیاد بوده و داده‌های کافی از آن موجود نیست و یا اطلاعاتی که در مورد آن‌ها در اختیار می‌باشد مبهم و غیرصریح است. منطق فازی نیازی به ورودی‌های دقیق ندارد و به‌طور ماندگار به کارش ادامه می‌دهد و می‌تواند هر تعداد معقولی از ورودی‌ها را پردازش کند اما پیچیدگی سیستم با ورودی‌ها و خروجی‌های بیشتر به‌سرعت افزایش می‌یابد و پردازشگرهای توزیع‌شده باعث آسان شدن عملیات می‌گردند. در این تحقیق با بررسی لاگ‌های حفاری و آزمون‌های پمپاژ و همچنین جنس رسوبات پس از فازی سازی داده‌ها و ایجاد مدل استنتاج فازی، ضرایب هیدرودینامیکی منطقه در نقاط نامشخص به دست آمد. یکی دیگر از اهداف این تحقیق بررسی تغییرات مقادیر ضرایب هیدرودینامیکی آبخوان درگذر زمان است که از این طریق می‌توان به هدف اصلی یعنی پیش‌بینی این اطلاعات در نقاط نامشخص دست‌یافت. پارامترهای هیدرودینامیکی می‌توانند نسبت به زمان و مکان تغییر نمایند. تغییرات مکانی ناشی از تغییرات زمین‌شناسی محیط است، درصورتی‌که تغییرات زمانی آن ناشی از اثر تغذیه، تخلیه و تراکم می‌باشد.