جنسیت در شعر پروین اعتصامی

Abstract

«پروین اعتصامی» در میان اهل ادبیات به «زنی که مردانه شعر می‌گوید» شهرت دارد، شاعری که سروده‌هایش بیش از هر چیز صبغه‌ی اخلاقی دارد. شعر پروین به دلیل وجود واژه‌ها و عباراتی که به طور کلی در ارتباط با زن معنای بیشتری دارند و نشان‌دهنده‌ی مهارتهای زندگی زنانه در شعر یک زن می‌باشد نمی‌تواند مردانه تلقی شود از سوی دیگر خالی‌بودن اشعار این شاعر از واژه‌هایی مانند: عشق، معشوق، یار، بوسه و ... که می‌تواند حاصل زبان و رفتار طبیعی زنی جوان باشد نشان‌دهنده‌ی تفاوت‌های فکری و رفتاری او با دیگر زنان شاعر می‌باشد. بدیهی است که پروین چونان زنان دیگر از احساسات زنانه برخوردار بوده اما به دلیل پای‌بندی به آیین‌های قومی و خانوادگی از ابراز احساسات خود خودداری کرده است. بنابراین می‌توان شعر پروین را غیرجنسی نامید که آن چه در شعر او به شدت احساس می‌شود تنهایی زنی است که احساسات و بخصوص جنسیت خود را سرکوب می‌کند و در پشت اشعارش پنهان می‌شود. <strong> </strong>