زمان روایی در رمان جزیره سرگردانی
(ندگان)پدیدآور
اردلانی, شمس الحاجیهنوع مدرک
Textپژوهشی
زبان مدرک
فارسیچکیده
روایتشناسی، شیوههای گوناگون نگارش و تحلیل ادبیات روایی را مورد مطالعه قرار میدهد. با توجه به اطلاعات عمیق سیمین دانشور در زمینۀ روایت، نمایاندن ابعاد روایتگری وی، هدف این پژوهش بوده است، لذا برای آشنایی و فهمیدن لایههای زیرین این رمان، با استناد، به شواهد استخراج شده، زمان، در رمان جزیره سرگردانی، به شیوۀ توصیفی تحلیلی مورد سنجش قرار گرفته، درمیان شاکلههای مبحث روایی، عامل زمان در "جزیرة سرگردانی"، دراولویت قرار دارد، تلاقی لایههای متنوع زمان در بطن روایت، موجد پیچیدگی رمان گشته، تکنیک رجعت به گذشته وجه غالب روایت این رمان است، روایت گاه به شکل آیندهنگر، با کارکرد تعلیق وجذب مخاطب به پیشبینی وقایع میپردازد؛ امّا از چهارچوب دنیای بازنمایی شدة داستان، فاصله نمیگیرد. نخستین زمان در میان زمانهای درهم تنیدة، متعلق به رویدادهای اصلی است که بر اساس زمان گاهنامهای تداومی ده ماهه دارد، دانشور مفهوم ذهنی خویش را در زمان درونی رمان، با تمسک به رویدادهای تاریخی فراهم آورده، بسامد منفرد وجه غالب روایت را تشکیل میدهد.
کلید واژگان
روایتشناسیجزیرۀ سرگردانی. زمان در روایت
شماره نشریه
17تاریخ نشر
2014-11-221393-09-01




