بررسی پویایی فقر در ایران با استفاده از دادههای مرکب خانوارهای روستایی و شهری
چکیده
از آنجا که مسأله فقر و برنامههای فقرزدایی مورد توجه سیاستگذاران و برنامهریزان قرار گرفته است، شناسایی دقیق این پدیده در موفقیت این برنامهها و حل این مسأله مهم ضرورتی انکارناپذیر خواهد بود. به رغم تمام تلاشهای جمهوری اسلامی ایران در راستای حذف فقر از جامعه، اولین برنامه تدوینشده مبارزه با فقر در جمهوری اسلامی ایران در عمل از سال 1380 با هدف به حداقل رساندن فقر در ایران به اجرا درآمده است. در این پژوهش، مسأله پویایی فقر را با استفاده از دادههای مرکب خانوارهای شهری و روستایی کشور برای سالهای 1380 تا 1382 بررسی میکنیم. بدین منظور، خط فقر در بخش روستایی و شهری محاسبه کرده و با استفاده از آن خانوارهای فقیر و غیر فقیر در نمونههای مورد مطالعه مشخص کردهایم. سپس، با استفاده از برآورد لاجیت و مدل spell نقش هر یک از عوامل تعیینکننده فقر بر نرخ مخاطره خروج از فقر و ورود مجدد به فقر خانوارها را مطالعه کردهایم. در برآورد خط فقر غذایی از روش تأمین انرژی غذایی (FEI) بهره گرفته و با استفاده از رگرسیونهای غیرپارامتریک خطوط فقر غذایی و غیرغذایی را به دست آوردهایم. نتایج این پژوهش نشان میدهد که فقر در بخش روستایی ابعاد بزرگتری داشته هر چند که انتقال میان وضعیتهای فقر در جوامع روستایی بیشتر دیده میشود. همچنین، بررسیها نشان میدهد که جوامع شهری بیشتر با پدیده فقر مزمن روبرو هستند.
کلید واژگان
پویایی فقرفقر مزمن
خط فقر
نرخ ورود مجدد به فقر
نرخ خروج از فقر
دادههای مرکب خانوار
ایران
شماره نشریه
32تاریخ نشر
2007-10-231386-08-01
ناشر
دانشگاه علامه طباطباییAllameh Tabataba’i University
شاپا
1726-07282476-6445
