تخصیص بهینه یارانه انرژی به زیر بخش های اقتصاد ایران مبتنی بر شاخص سازی نظریه عدالت در اسلام

Abstract

<em>وضع نامطلوب مصرف انرژی و تخصیص نا کارآمد یارانه انرژی حاکی از ضرورت تجدید نظر در نحوه میزان یارانه انرژی است. برای رسیدن به </em><em>تخصیص بهینه یارانه انرژی به زیر بخش های اقتصاد ایران</em><em>، رویکرد، شاخص سازی نظریه انتخابی عدالت در اسلام است، که بر دو اصل حداکثر کارایی و متوازن ساختن سطوح زندگی در گروه های هزینه ای مختلف استوارمی باشد و بر اساس آن معیارهای شش گانه شامل: رشد اقتصادی، شدت انرژی، شدت کاربری، تورم، هزینه اجتماعی آلاینده ها و بهبود توزیع یارانه انرژی در دهکهای هزینه ای تعریف می شود، که بر پایه پرسشنامه در روش فرایند سلسله مراتبی گروهی، نحوه ترجیح معیارهای معرفی شده دراخذ یارانه انرژی به ترتیب عبارتند از: تورم </em>><em> </em><em>رشد اقتصادی </em>> <em>شدت کاربری </em>> <em>بهبود توزیع یارانه انرژی در دهکهای هزینه ای </em>> <em>شدت انرژی </em>><em> </em><em>هزینه اجتماعی آلاینده ها،</em><em>می باشد. درنهایت با انجام محاسبات لازم در روش فرایند سلسله مراتبی، اولویت زیربخش ها در تخصیص یارانه انرژی بر اساس شاخص سازی نظریه انتخابی عدالت</em><em>به ترتیب بصورت: خدمات</em> ><em> </em><em>صنعت </em>><em> </em><em>کشاورزی </em>> <em>خانگی</em>> <em>حمل و نقل، مشخص گردید. </em>