سنجش میزان اخلاقی بودن بانکداری در ایران؛ مطالعه موردی بانک‌های ایران، شعب شیراز

Abstract

<em>بانکداری اخلاقی نوع جدیدی از بانکداری است که به تازگی در بانکداری متعارف از آن صحبت می‌شود و درصدد جبران کاستی</em><em>‎</em><em>های بانکداری متعارف است. بانکداری اخلاقی؛ یعنی، بانکداری</em><em>که</em><em>در</em><em>عملکرد</em><em>خود، ارزش</em><em>‎</em><em>ها</em><em>و معیارهای</em><em>اخلاقی</em><em>و</em><em>اجتماعی را</em><em>نیز</em><em>در</em><em>کنار</em><em>معیارهای اقتصادی</em><em>در</em><em>نظر می</em><em>‎</em><em>گیرد</em><em>.</em><em> از طرفی برخی از اقتصاددانان بانکداری اسلامی را نظام بانکی ارائه</em><em>‎</em><em>دهنده خدمات مالی و بانکی اخلاقی توصیف می‌کنند. اهتمام اصلی بانک</em><em>‎</em><em>های اسلامی این است که روش‌های مالی آنها براساس قوانین شریعت باشد و باتوجه به تأکید شریعت بر ارزش‌های اخلاقی، می‌توان گفت هر خدمتی که در بانکداری اسلامی ارائه می‌‌شود باید مبتنی‌بر اخلاق باشد.</em> <em>در این پژوهش میزان اخلاقی عمل کردن بانکداری در ایران مورد بررسی قرار گرفته </em><em>‎</em><em>است. اطلاعات و داده‌های پژوهش با استفاده از روش تحقیق میدانی و با تهیه پرسشنامه و تحلیل نتایج از طریق نرم‎افزار </em><em>SPSS</em><em>، از کارکنان و مشتریان بانک</em><em>‎</em><em>های شهر شیراز جمع‌آوری شده‌اند. یافته‌های پژوهش نشان</em><em>‎</em><em> می‌دهد که بانکداری در ایران در عمل نتوانسته معیارهای اخلاقی مانند جلوگیری از صوری شدن عقود، رفع نیازهای ضروری نیازمندان، مسئولیت اجتماعی و زیست </em><em>‎</em><em>محیطی و... رابرآورده کند.</em>