ارزیابی کارایی زنبورDiglyphus isaea (Hymenoptera: Eulophidae) (Miglyphus®) در کنترل بیولوژیک مگس مینوز برگ سبزی Liriomyza sativae (Diptera: Agromyzidae) روی خیـار گلخانه‌ای

Abstract

مگس مینوز سبزی و صیفی<em>Liriomyza sativae</em>) )، از آفات مهم گلخانه‌های ایران می‌باشد. مطالعه‌ای به منظور بررسی میزان کارایی سوش وارداتی زنبور <em>Diglyphus isaea</em> (Miglphus^®) در کنترل مگس مینوز برگ سبزی روی خیار گلخانه‌ای در ورامین، انجام گرفت. میزان کارایی بر اساس مقایسه روند تغییرات و میانگین تعداد دالان‌های حاوی لارو زنده، لارو مرده و درصد پارازیتیسم، در دو تیمار رهاسازی زنبور با نسبت 25/0 عدد زنبور در مترمربع (8 بار در هفته) و شاهد (بدون رهاسازی) در دو گلخانه مجزا با هشت مرحله نمونه‌برداری بررسی شد. نتایج گلخانه اول نشان داد تیمار رهاسازی زنبور با میانگین 54/5±61/26، 42/7±32/35 و00/7±00/39 به ترتیب کمترین تعداد دالان­های حاوی لارو زنده و بیشترین تعداد دالان­های حاوی لارو مرده و درصد پارازیتیسم و شاهد با 95/12±37/95، 92/0±60/4 و 00/2±00/5 به­ترتیب بیشترین تعداد دالان­های حاوی لارو زنده، کمترین تعداد دالان‌های حاوی لارو مرده و درصد پارازیتیسم را دارا بود. نتایج در گلخانه دوم برای تیمار زنبور 66/0±16/3، 92/0± 69/4 و 00/7±00/40 و برای شاهد 63/1±83/12، 60/0±89/1 و 00/2±00/8 بدست آمد که تیمار رهاسازی زنبور نسبت به شاهد به ترتیب کمترین دالان حاوی لارو زنده، بیشترین تعداد دالان‌های حاوی لارو مرده و درصد پارازیتیسم را دارا بود. این بررسی نشان داد فعالیت پارازیتوئید رهاسازی شده در روزهای آخر نمونه برداری با بالا رفتن تراکم آفت و دما افزایش یافت