تحلیل پیامدهای تغییر کاربری اراضی زراعی به باغی از دیدگاه باغداران در غرب حوضه آبریز دریاچه ارومیه

Abstract

هدف این تحقیق تحلیل پیامدهای تغییر کاربری اراضی زراعی به باغی در غرب حوضة آبریز دریاچة ارومیه است. جامعة آماری تحقیق شامل تمام کشاورزان غرب حوضة آبریز دریاچة ارومیه است که اراضی زراعی خود را به باغ تبدیل کردند. با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه­گیری تصادفی- طبقه­ای، 150 باغدار سیب و انگور انتخاب شدند. داده‌های مورد نیاز با استفاده از ابزار پرسشنامه و تکنیک مصاحبة رودررو گردآوری شد. روایی پرسشنامه با استفاده از نظرهای متخصصان ترویج کشاورزی، محیط زیست و خاک‌شناسی و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (83/0) انجام گرفت. نتایج نشان داد تغییر کاربری اراضی زراعی آبی به باغی از سال 1352 و تغییر کاربری اراضی زراعی دیم به باغی از سال 1374 آغاز شد. با استفاده از تکنیک تحلیل عاملی- اکتشافی، 65 درصد واریانس پیامدهای تغییر کاربری با عوامل سودآوری و رفاه، بهبود کیفیت هوا و خاک، ارتقای پایگاه و نقش اجتماعی، کاهش حجم کاری، استفادة بیشتر از عناصر تغذیه­ای، بهبود مهارت­های بازاریابی و آلودگی اکوسیستم­های آبی و خاکی تبیین شد.