بررسی رابطه بین مدیریت سود و ناکارایی سرمایه‌گذاری: با تأیید بر نقش هزینه های نمایندگی

Abstract

یکی از پیامدهای مدیریت سود، افزایش ناکارایی سرمایه­ گذاری (بیش سرمایه­ گذاری یا کم سرمایه­ گذاری) شرکت­ ها است و این مسأله در شرکت­ های دارای هزینه ­های نمایندگی، بیشتر نمود پیدا می‌کند. هدف این پژوهش، بررسی رابطه بین مدیریت سود و ناکارایی سرمایه‌گذاری با توجه به هزینه‌های نمایندگی زیاد و کم در شرکت­ های پذیرفته شده در بورس اوراق بهادار تهران است. فرضیه­ های­ پژوهش بر مبنای یک نمونه آماری متشکل از 98 شرکت از سال 1386 لغایت 1396 و با استفاده از الگوهای رگرسیونی چند متغیره، مورد آزمون قرار گرفت. بدین منظور از باقیمانده­ های، الگوی جریان نقدی جنسن (1986) و الگوی توسعه یافته جریان نقدی ریچاردسون (2006)، برای محاسبه ناکارایی سرمایه‌گذاری استفاده شده است. باقیمانده­ های مثبت و منفی به ترتیب، نشان­ دهنده بیش و کم سرمایه‌گذاری است که در این پژوهش به‌عنوان نماینده ناکارایی سرمایه‌گذاری درنظر گرفته شده است. همچنین، فروش اختیاری و اقلام تعهدی اختیاری، به ­عنوان نماینده مدیریت سود درنظر گرفته شدند. نتایج این پژوهش نشان می­ دهد که بین اقلام تعهدی اختیاری و ناکارایی سرمایه­ گذاری در شرکت­ های دارای هزینه ­های نمایندگی زیاد، رابطه منفی و معناداری وجود دارد. همچنین، نتایج با استفاده از باقیمانده ­های الگوی جریان نقدی جنسن (1986)، به ­عنوان نماینده ناکارایی سرمایه‌گذاری، نشان داد که بین فروش اختیاری و ناکارایی سرمایه‌گذاری در شرکت­ های دارای هزینه‌های نمایندگی کم، رابطه منفی و معناداری وجود دارد.