بخش 3، اتاق 5: اجتماع حسی درد در بیمارستانی در تبریز: مردم‌نگاری بدون حرکت

Abstract

انسان‌‌شناسی پزشکی حس‌‌ها تجربه درد را با محوریت بخشیدن به ادراکات حسی در بین افراد و گروه‌‌های مختلف بررسی می‌‌کند تا نشان دهد که درد و به ویژه شیوه تجربه آن چیزی است بین جسم و جامعه. این مقاله شرح درد مردم‌نگار و چهار بیمار دیگر در بیمارستانی در شهر تبریز است. شکسته شدن پای مردم‌نگار باعث شد تا وی بتواند به آرمانی‌‌ترین شکل ممکن تبدیل به یک بومی در میان بومیان بیمارستان مخصوص شکستگی استخوان شود: مردم‌نگار / بیمار. پنج روز بستری و تجربه عمل جراحی در بین پنج بیمار نشان داد که درد بر اساس بسترهای اجتماعی، فرهنگی و شخصی به شیوه‌‌های متنوعی توسط بیماران، همراهان و اطرافیان آن‌ها مفهوم‌‌بندی و حس‌‌بندی می‌‌‌‌شود: از تقدیر تا عاملیت و از سرگشتگی تا خودیابی. با گرد هم آمدن چند بیمار در اتاق شماره 5 بخش 3، اجتماع حسی درد تشکیل شده بود. کوشیده‌ام تجارب زیسته بنیاد ساخته شدن مفاهیم تحلیلی جدیدی همچون فرهنگ درد، دردمندی، حس‌بندی، فلسفه‌های حسی، جهان افقی، بدن افقی، اجتماع حسی درد و دردنگاری باشند. همان‌طور که درد، جهان شخص را دگرگون می‌کند، این تجربه مردم‌نگاری هم دو دگرگونی اساسی در جهان حرفه‌ای من به وجود آورد: اول، گرایش به شیوه نوشتار مردم‌نگارانه به سوی داستان‌گویی از تجارب زیسته؛ دوم، رویش علاقه‌ام به دردها و رنج‌های اجتماعی. با درد و درباره درد نوشتن وظیفه علمی و انسانی رشته انسان‌‌شناسی است.