الگوی ساختاری رابطه اختلال شخصیت مرزی، سبک مقابله ای هیجان مدار، تکانشگری و افکار خودکشی در سربازان

Abstract

مقدمه: رفتارهای خودکشی گرایانه یکی از آسیب های اساسی در حوزه سلامت روانی است. یکی از مهمترین رفتارهای خودکشی گرا، افکار خودکشی است که یک پیش بینی کننده مهم در خودکشی کامل است. این مطالعه نقش اختلال شخصیت مرزی، تکانشگری و سبک مقابلها ی هیجان مدار را در پیشب ینی افکار خودکشی سربازان بررسی کرده است. مواد و روش ها: 1659 نفر از سربازان به روش نمونه گیری خوشها ی چند مرحلها ی انتخاب شدند. داده ها با استفاده از مقیاس افکار خودکشی بک ، سیاهه بالینی چند محوری میلون 3، مقیاس تکانشگری وایتساید و لینام و پرسشنامه سبک های مقابلها ی جمعآ وری شدند. یافته ها: نتایج نشان دادها ست،اختلال شخصیت مرزی نه تنها به طور مستقیم بر روی افکار افکار خودکشی اثر می گذارد، بلکه این اختلال از طریق اثر غیر مستقیم بر روی متغیرهای دیگری نیز میت واند در پیشب ینی افکار خودکشی نقش داشته باشد. نتایج تحلیل مسیر حاکی از نقش واسطها ی سبک مقابلها ی هیجان مدار و تکانشگری در رابطه بین اختلال شخصیت مرزی و افکار خودکشی است. نتیجه گیری: یافته های پژوهش نشان داد که رابطه بین اختلال شخصیت مرزی و افکار خودکشی میت واند از طریق متغیر های واسطها ی مانند سبک مقابلها ی هیجان مدار و تکانشگری دقیق تر و جامعتر تبیین شود. غربالگری و شناسایی سربازان با تشخیص اختلال شخصیت مرزی، تکانشگری بالا و نیز کسانی که بیشتر از سبک مقابله هیجان مدار استفاده می کنند به منظور ایجاد محدودیت در دسترسی به سلاح در پیشگیری از بروز اقدام به خودکشی موثر است.