تعیین ارزش غذایی اکوتیپ‌های بومی گیاه علوفه‌ای اسپرس

Abstract

ارزش غذایی اکوتیپ‌های بومی اسپرس (<em>Onobrychis viciifolia</em>) در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با 40 جمعیت در 3 تکرار و به ‌صورت کشت خطی در ایستگاه تحقیقات منابع طبیعی شهرستان سمیرم اصفهان ارزیابی گردید. صفات کیفی شامل قابلیت هضم، پروتئین خام، کربوهیدرات‌های محلول در آب، خاکستر کل، دیواره سلولی منهای همی‌سلولز و فیبر خام، اندازه‌گیری و همبستگی بین صفات با استفاده از ضریب همبستگی رتبه‌ای پیرسون بررسی شد. به‌منظورگروه‌بندی اکوتیپ‌ها از تجزیه به مؤلفه‌های اصلی و تجزیه خوشه‌ای استفاده شد. نتایج تجزیه واریانس نشان داد که تفاوت میان اکوتیپ‌ها برای اکثر صفات معنی‌دار بود. اکوتیپ اراک با 4/70 درصد بیشترین درصد قابلیت هضم و اکوتیپ‌های گرجان، ‌اهر و خوانسار، با 21 درصد، بیشترین درصد پروتئین خام را داشتند. بیشترین درصد قابلیت هضم مربوط به اکوتیپ‌های خوشه 1 با میانگین 84/67 درصد بود. تجزیه خوشه برای صفات، اکوتیپ‌ها را در سه گروه مجزا قرار داد. نتایج حاصل از تجزیه به مولفه‌های اصلی نشان داد که اکوتیپ‌ها به پنج مولفه تقسیم می‌شوند. از نظر قابلیت هضم، پروتئین خام و کربوهیدرات‌های محلول در آب بیشترین درصد مربوط به اکوتیپ‌های خوشه یک شامل خلخال، گرجان، ‌سراب، ‌اهر، ‌اراک،‌ هریس، ‌ورزقان، ‌مشکین شهر، ‌فریدون شهر، ‌ازنا، ‌اسدآباد،‌ خمین1، بناب،‌ مرند، ‌خوانسار 1 و دماوند بود.