اثرات ناشی از مواجهه شغلی با صدای ترافیک بر خواب افسران پلیس: مطالعه پرسشنامه‌ای

Abstract

مقدمه: مواجهه با سر‌ و ‌صدا می تواند علاوه بر تاثیرات مستقیم شنیداری- آسیب به سیستم شنوایی- دارای تاثیرات غیر مستقیم نیز باشد که اختلال خواب یکی از مهم‌ترین آن ها می‌باشد و در قالب کاهش کمیت و کیفیت خواب شبانه بروز می‌کند. مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه میان مواجهه با آلودگی صوتی ناشی از ترافیک و کیفیت و کمیت خواب افسران پلیس راهنمایی و رانندگی شهر تهران صورت گرفت. مواد و روش‌ها: این مطالعه به صورت مقطعی و با 250 افسر پلیس راهنمایی و رانندگی در 15 منطقه از شهر تهران صورت گرفت. میزان مواجهه افراد نمونه با صدا با استفاده از صدا سنج CEL-450 و در 9 ایستگاه در هر منطقه اندازه‌گیری شد. اطلاعات مربوط به فاکتورهای خواب افسران پلیس با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته‌ایی که روایی و پایی آن تایید شده بود، در قالب مقیاس هفت امتیازی لیکرت جمع‌آوری گردید. به منظور بررسی رابطه بین متغیرهای صدا و خواب، آزمون همبستگی پیرسون در نرم‌افزار آماری SPSS19 استفاده شد. یافته‌ها: در این مطالعه 250 افسر پلیس راهنمایی و رانندگی با میانگین سنی 4±26/37‌ شرکت نمودند. کمترین و بیشترین تراز متوسط فشار صوت به ترتیب 73/48 و 87/74 دسی‌بل بود. رابطه همبستگی مثبت و معنادار میان میزان مواجهه با صدای ترافیک و تعداد دفعات بیدار شدن در طول خواب شبانه، احساس خستگی و خواب‌آلودگی در طول روز بعد از مواجهه وجود داشت (0/05≥P). اما بین تعداد ساعات متوسط خواب شبانه و مواجهه با صدای ترافیک رابطه معناداری مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: یافته‌ها نشان داد که مواجهه با آلودگی صوتی ناشی از ترافیک می‌تواند باعث بیشتر شدن تعداد دفعات بیدار شدن‌ از خواب در طول شب و احساس خستگی و خواب‌آلودگی فرد در طول روز بعد از مواجهه شود که در مجموع می‌توانند عملکرد فرد را به ویژه در حین انجام وظایف شغلی تحت تاثیر قرار دهد.