معرفی دو ژنوتیپ جدید گندم در شرایط آبی و تنش خشکی مازندران

Abstract

<strong>خشکی از مهم­ترین</strong><strong>تنش­های محیطی به‌شمار می­آیدکه در اغلب مناطق جهان عملکرد گندم را کاهش می­دهد. از پنج سال پیش با تغییرات آب و هوایی محسوسی در اقلیم ساحل خزر، نه تنها میزان بارندگی سالانه از 1000 میلی­متر به 300 میلی­متر کاهش یافته بلکه پراکنش آن نیز پاسخگوی نیاز آبی گندم نمی­باشد</strong><strong>.</strong><strong> از این رو 19 ژنوتیپ گندم نان با رقم شاهد مروارید در تیمارهای آبیاری و خشکی مطالعه شدند. بر پایه تجزیه واریانس تفاوت معنی­داری در عملکرد و اجزای عملکرد تیمارها مانند تعداد سنبله در متر مربع و وزن سنبله در ظرفیت­های متفاوت آب مزرعه مشاهده گردید. نتایج تحلیل رگرسیونی گام به گام مشخص نمود که در محیط تنش خشکی، چهار صفت ‌تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه، عملکرد بیولوژیکی و شاخص برداشت، در تیمار نیمه رطوبتی، عملکرد بیولوژیکی و شاخص برداشت و در تیمار آبیاری سه صفت تعداد دانه در سنبله، وزن هزار دانه و عملکرد بیولوژیکی وارد مدل رگرسیون چند متغیره گردیدند. بنابر این در سه تیمار رطوبتی، ژنوتیپ شماره 11 با شجره </strong><strong>(BABAX/LR42//BABAX*2/3/VIVITSI)</strong><strong> برای مناطق خشک و مرتفع و ژنوتیپ شماره 19 با پدیگری (</strong><strong>SABUF/7/ALTAR 84/AE.SQUARROSA</strong><strong>) برای مناطق دشت و پر باران شناسایی گردیدند. </strong>