• ورود به سامانه
      مشاهده مورد 
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • علوم گیاهان زراعی ایران
      • دوره 41, شماره 1
      • مشاهده مورد
      •   صفحهٔ اصلی
      • نشریات فارسی
      • علوم گیاهان زراعی ایران
      • دوره 41, شماره 1
      • مشاهده مورد
      JavaScript is disabled for your browser. Some features of this site may not work without it.

      کاربرد علف‌کش ارادیکان (EPTC + دی کلرواستامید) به روش سم‌آبیاری و مقایسه آن با روش معمول مصرف در کنترل علف‌های هرز ذرت (Zea mays L.)

      (ندگان)پدیدآور
      کشتکار, اسحاقعلیزاده, حسنعباسی, فریبرز
      Thumbnail
      دریافت مدرک مشاهده
      FullText
      اندازه فایل: 
      298.1کیلوبایت
      نوع فايل (MIME): 
      PDF
      نوع مدرک
      Text
      زبان مدرک
      فارسی
      نمایش کامل رکورد
      چکیده
      به منظور ارزیابی کارآیی مصرف علف‌کش ارادیکان به روش سم‌آبیاری و مقایسه آن با روش معمول، از نظر کاهش تراکم و بیوماس علف‌های‌هرز و عملکرد دانه ذرت، آزمایشی به صورت فاکتوریل همراه با سه شاهد در قالب طرح بلوک‏های کامل تصادفی با سه تکرار در سال 1385 در مزرعه تحقیقاتی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران (کرج) اجرا شد. روشهای مصرف ارادیکان در 4 سطح شامل کاربرد ارادیکان به صورت: 1) روش معمول مصرف، 2) سم آبیاری با آبیاری اول، 3) سم آبیاری با آبیاری دوم، 4) سم آبیاری به صورت غلظت خرد شده در آبیاری اول و دوم بود. غلظت‌های مختلف ارادیکان (به فرم تجاری) در سه سطح شامل: 1) 5/4 کیلوگرم ماده مؤثره در هکتار (غلظت توصیه شده)، 2) 15/3 کیلوگرم ماده مؤثره در هکتار و 3) 85/5 کیلوگرم ماده مؤثره در هکتار به عنوان فاکتور فرعی در نظر گرفته شدند. سه تیمار شاهد عبارت بودند از شاهد آلوده به علف هرز، شاهد عاری از علف هرز و آترازین+آلاکلر (در مقادیر توصیه شده به عنوان علف‌کش رایج در ذرت). نتایج نشان داد که روش معمول مصرف ارادیکان بالاترین راندمان (8/80%) را از نظر کاهش تراکم مجموع گونه‌های علف‌های هرز در اوایل فصل رشد ذرت داشت، اما در مرحله رسیدگی فیزیولوژیک تفاوتی از این نظر بین روش معمول مصرف و سم آبیاری با آبیاری دوم دیده نشد. کارآیی این دو تیمار از نظر تاثیر بر بیوماس علف‌های هرز نیز در اول فصل و در مرحله رسیدگی فیزیولوژیک ذرت یکسان بود. کمترین تاثیر از نظر کاهش تراکم و بیوماس علف‌های هرز چهار هفته پس از کاشت و در مرحله رسیدگی فیزیولوژیک ذرت از تیمار سم آبیاری با آبیاری اول بدست آمد. بالاترین عملکرد دانه ذرت نیز در بین روش‌های مصرف مربوط به تیمار روش معمول مصرف بود که با تیمار سم آبیاری با آبیاری دوم در یک گروه آماری قرار گرفت. تفاوتی بین غلظت توصیه شده و غلظت حداکثر از نظر کاهش تراکم، کاهش بیوماس علف‌های هرز و عملکرد دانه ذرت، بجز در مورد صفت بیوماس علف‌های هرز 4 هفته پس از کاشت، دیده نشد. ضمن اینکه ارزش همه صفات بررسی شده، در تیمار آترازین+آلاکلر بالاتر از تیمارهای ارادیکان بود. در مجموع چنانچه کشاورزان تمایل به کاربرد ارادیکان از طریق سم‌آبیاری را داشته باشند، مصرف ارادیکان با غلظت 85/5 کیلوگرم ماده مؤثره در هکتار همراه با آبیاری دوم در ذرت توصیه می‌شود.
      کلید واژگان
      ارادیکان
      ذرت
      سم آبیاری
      کنترل علف‌های هرز

      شماره نشریه
      1
      تاریخ نشر
      2010-05-22
      1389-03-01
      ناشر
      پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران

      شاپا
      2008-4811
      2423-8082
      URI
      https://ijfcs.ut.ac.ir/article_20705.html
      https://iranjournals.nlai.ir/handle/123456789/333378

      مرور

      همه جای سامانهپایگاه‌ها و مجموعه‌ها بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌هااین مجموعه بر اساس تاریخ انتشارپدیدآورانعناوینموضوع‌‌ها

      حساب من

      ورود به سامانهثبت نام

      تازه ترین ها

      تازه ترین مدارک
      © کليه حقوق اين سامانه برای سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران محفوظ است
      تماس با ما | ارسال بازخورد
      قدرت یافته توسطسیناوب