اثر مقدار بذر و عمق کاشت روی صفات کمی نهال دیودار (سدروس)

Abstract

<span style="font-size: 10px;">این تحقیق با هدف تعیین بهترین تراکم و عمق کاشت بذر دیودار در خزانه برای ارتقاء کمی تولید نهال در سال 1376 در قالب طرح اسپلیت پلات با سه تکرار و 2 تیمار در ایستگاه تحقیقات جنگل و مرتع پاسند انجام شده است. تیمارهای تحقیق شامل عمق کاشت در 4 سطح (1، 5/1، 5/2 و 5/ 3 سانتیمتر) و تراکم کاشت بذر در خزانه در 5 سطح (40، 60، 80، 100 و 120 گرم در واحد سطح) بوده است. دوره جوانه‌زنی در سال 1377 و صفات زنده‌مانی طی سالهای 1377 و 1378 بررسی گردید. در سال 1379 قطر یقه و ارتفاع نهال (در سن 3 سالگی) ثبت گردید. نتایج نشان داد که اثر عمق کاشت روی دوره جوانه‌زنی بذر و زنده‌مانی نهالها در سطح (p<0.05) معنی‌دار بود، اما در رابطه قطر یقه و ارتفاع، اثر عمق کاشت معنی‌دار نگردید. بیشترین مقدار زنده‌مانی به نهالهای بدست آمده از بذرهایی مربوط شد که در عمق 1 و 5/1 سانتیمتری کشت شدند. بیشترین دوره جوانه‌زنی نیز به بذرهایی اختصاص یافت که در عمق 5/3 سانتیمتری کاشته شدند. اثر تراکم کاشت بذر تنها در ارتفاع نونهالها معنی‌دار شد (p<0.01) ولی اثر آن روی سایر صفات مورد بررسی معنی‌دار نگردید. به‌طوری‌که بیشترین ارتفاع در بیشترین تراکم کاشت </span><br /> (120 گرم در واحد سطح) بدست آمد.<br />