مقایسه امید به زندگی، احساس گناه و اختلالات روانتنی در معتادان متجاهر زن تحت درمان اجباری و زنان معتاد خودمعرف
چکیده
اهداف: اعتیاد یک اختلال مغزی است که بهواسطه اجبار در محرکهای پاداش با وجود عواقب ناگوار ایجاد میشود. هدف از انجام این پژوهش مقایسه امید به زندگی، احساس گناه و اختلالات روانتنی در معتادان متجاهر زن تحت درمان اجباری و زنان معتاد خودمعرف بود.
مواد و روشها: این مطالعه مقطعی در معتادان متجاهر زن تحت درمان در مراکز اقامتی اجباری و زنان معتاد خود معرف تحت درمان مراکز اقامتی شهرستان زاهدان در تابستان ۱۳۹۷ انجام شد. از هر گروه ۳۰ نفر به روش تصادفی به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای گردآوری اطلاعات از پرسشنامههای احساس گناه آیزنک، اختلالات روانتنی تاکاتا و ساکاتا و امید به زندگی اشنایدر استفاده شد. دادهها با استفاده از آزمون تحلیل واریانس چندمتغیری در قالب نرمافزار SPSS ۲۱ تجزیه و تحلیل شد.
یافتهها: میانگین نمره امید به زندگی در زنان معتاد متجاهر مراکز اجباری (۸.۶۸±۳۰.۳۶) پایینتر از زنان معتاد خودمعرف (۷.۱۴±۳۷.۸۰) بود (۱۴.۲۰=F؛ ۰.۰۱p
کلید واژگان
امید به زندگیاحساس گناه
اختلالات روانتنی
زنان معتاد متجاهر و خودمعرف
شماره نشریه
2تاریخ نشر
2019-03-211398-01-01
ناشر
معاونت بهداشت، امداد و درمان ناجا و پژوهشگاه علوم انتظامی و مطالعات اجتماعی ناجاسازمان پدید آورنده
گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایرانگروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه سیستان و بلوچستان، زاهدان، ایران
شاپا
2228-62412383-3483
