تاثیر تمرین ذهنی تعادلی بر کنترل قامت پویای دانشجویان مرد دانشگاه علوم انتظامی امین

Abstract

اهداف: کنترل قامت از اجزای جداناپذیر بیشتر فعالیت‌های روزانه و حرکات ورزشی بوده و شاخص تعیین‌کننده‌ای در بررسی توانایی عملکرد ورزشکاران به‌شمار می‌رود. هدف از انجام پژوهش حاضر بررسی تاثیر تمرین ذهنی تعادلی بر کنترل قامت پویای دانشجویان مرد دانشگاه علوم انتظامی بود.

مواد و روش‌ها: در این پژوهش تجربی، ۳۰ دانشجوی مرد غیرورزشکار که هیچگونه علایمی از آسیب اندام تحتانی، اختلالات دهلیزی و آسیب­هایی که منجر به عدم توانایی آنها در انجام آزمون‌های این پژوهش شود، نداشتند در سال ۱۳۹۵ در دانشگاه علوم انتظامی امین به شکل تصادفی انتخاب شده و در ۲ گروه ۱۵نفری تجربی و شاهد تقسیم شدند. برای برآورد کنترل قامت پویای آزمودنی‌ها، پس از ۱۰-۵ دقیقه کشش اندام تحتانی و دوی نرم، از آزمون کنترل پاسچر ستاره در ۸ جهت استفاده شد. برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از آزمون‌های T مستقل و تحلیل کوواریانس استفاده شد.

یافته‌ها: اختلاف معنی‌داری در فاصله دستیابی آزمودنی­های دو گروه در جهت‌های خلفی (۲۵۲.۳۵۲=F؛ ۰.۰۰۱=Sig.)، خلفی جانبی (۲۱۱.۶۲=F؛ ۰.۰۰۱=Sig.)، خلفی داخلی (۱۹۵.۵۲=F؛ ۰.۰۰۰۱=Sig.)، داخلی (۴۱.۳۵۸=F؛ ۰.۰۰۰۱=Sig.) و قدامی داخلی (۷۲.۷۸۱=F؛ ۰.۰۰۱=Sig.) مشاهده شد، با این حال در فاصله دستیابی آزمودنی‌های دو گروه در جهت­های قدامی (۷۸.۶۴۷=F؛ ۰.۱۵۲=Sig.)، قدامی جانبی (۱۵۸.۲۸=F؛ ۰.۰۹۵=Sig.) و جانبی (۱۴۲.۶۳۱=F؛ ۰.۲۸۱=Sig.) اختلاف معنی‌داری مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری: تمرین ذهنی، روشی کاربردی و موثر برای بهبود کنترل قامت پویای دانشجویان دانشگاه علوم انتظامی امین است.