تعیین‌کننده‌های استفاده از کلاه ایمنی توسط موتورسواران شهر قم با استفاده از سازه‌های تئوری انگیزش محافظت

Abstract

اهداف: استفاده از کلاه ایمنی در موتورسواران نقش مهمی در پیشگیری از آسیب به سر و گردن دارد. مطالعه حاضر با هدف سنجش سازه‌های تئوری انگیزش محافظت در استفاده از کلاه ایمنی توسط موتورسواران قم انجام شد.

مواد و روش‌ها: این مطالعه مقطعی روی ۳۲۶ نفر از موتورسواران شهر قم در سال ۱۳۹۶ انجام شد. نمونه‌گیری به روش طبقه‌بندی نسبی بود. ابزار گردآوری داده‌ها، پرسش‌نامه محقق‌ساخته با ۵۳ سئوال بود. داده‌ها با کمک نرم‌افزار SPSS ۱۸ و با استفاده از آزمون‌های آنالیز واریانس یک‌طرفه، T مستقل، همبستگی پیرسون و آنالیز رگرسیون خطی تجزیه و تحلیل شدند.

یافته‌ها: میانگین و انحراف معیار سنی شرکت‌کنندگان ۹۵/۱۱±۷۹/۳۲ سال بود. شدت درک‌شده، خودکارآمدی، کارآمدی پاسخ و پاداش درک‌شده ۵۰% از تغییرات انگیزش محافظت و همچنین انگیزش محافظت به‌تنهایی ۲۱% از تغییرات استفاده از کلاه ایمنی را در موتورسواران شهر قم پیش‌بینی کرد.

نتیجه‌گیری: تئوری انگیزش محافظت می‌تواند به‌عنوان چارچوب مناسبی برای ارزیابی عوامل موثر بر استفاده یا عدم استفاده موتورسواران از کلاه ایمنی به کار گرفته شود.