ارزیابی عملکرد و برخی صفات زراعی هیبرید های جدید آفتابگردان در استان مازندران

Abstract

تهیه هیبریدهای آفتابگردان به دلایلی چون دارا بودن هتروزیس، یکنواختی و برخوداری از ژن ‌های مقاومت در مناطق مختلف جهان از جمله ایران مورد توجه قرار گرفته است. از این رو تحقیق حاضر در قالب طرح بلوک‌ های کامل تصادفی برای ارزیابی عملکرد 16 هیبرید جدید آفتابگردان افزون بر هیبریدهای فرخ، آذرگل، هایسان33 و آلستار به ‌عنوان شاهد با چهار تکرار در ایستگاه تحقیقات زراعی دشت ناز ساری در سال 1390 اجرا گردید. نتایج تحلیل واریانس داده‌ها نشان داد که اثر تیمار بر تمام صفات مورد بررسی به ­جز قطر طبق معنی ‌دار بود. نتایج مقایسه میانگین به روش دانکن بیانگر آن است که هیبریدهای CMS51×R864 و RF81-65×AF80-429/2/3 کمترین طول دوره رویش (میانگین 90 روز) را به خود اختصاص داده و از این رو نسبت به شاهد زودرس‌تر می ­باشند. بر پایه دیگر یافته تحقیق، دورگ RF81-131/1×AF81-222 با میانگین عملکرد دانه 3936 کیلوگرم در هکتار برتری معنی ‌دار و قابل توجهی نسبت به شاهد داشت. بنابراین برای افزایش تولید در واحد سطح و درآمد کشاورزان، کشت این هیبرید می ­تواند توصیه شود.