مقایسه اثرگذاری توانمند‌سازی روان‌شناختی بر شادکامی بر اساس ویژگی‌های سازمانی و جمعیت‌شناختی

Abstract

اهداف: شادکامی کارکنان در حوزه کاری، موضوع مهمی برای سازمان‌هاست. محققان دریافته‌اند که بهره‌وری کارکنان شاد نسبت به کارکنان ناشاد بالاتر است. نیروی انتظامی به عنوان سازمانی که وظیفه خطیر و حساس برقراری نظم و امنیت در جامعه را بر عهده دارد، بیش از هر سازمان دیگری نیازمند دراختیارداشتن نیروهای توانمند و بانشاط است. هدف این پژوهش، مقایسه اثرگذاری توانمند‌سازی روان‌شناختی بر شادکامی بر اساس ویژگی‌های سازمانی و جمعیت‌شناختی بود. ابزار و روش‌ها: این پژوهش توصیفی- همبستگی در کلیه افسران شهر زاهدان در ۶ ماه اول سال ۱۳۹۵ انجام شد. با استفاده از روش نمونه‌گیری طبقه‌بندی تصادفی، ۲۴۸ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع‌آوری داده‌ها از ۲ پرسش‌نامه استاندارد توانمندسازی روان‌شناختی اسپریتزر و شادکامی آکسفورد استفاده شد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های همبستگی اسپیرمن، رگرسیون، کروسکال‌والیس و آزمون یومن‌ویتنی در قالب نرم‌افزار SPSS ۱۷ تجزیه و تحلیل شدند. یافته‌ها: همبستگی ۲ شاخص توانمندسازی روان‌شناختی و شادکامی افسران پلیس با آزمون همبستگی اسپیرمن تأیید شد (۰/۷۱۵ρ=؛ ۰/۰۰۰۱p=). علاوه بر این، کلیه ابعاد ۵گانه توانمندسازی روان‌شناختی، همبستگی معناداری در سطح ۰/۰۰۰۱p= با شادکامی افسران پلیس داشتند که احساس اعتماد بیشترین اولویت را در اثرگذاری بر شادکامی داشت. توانمندسازی و شادکامی در افسران ستادی و مدیران بیش از دیگر طبقه‌ها مشاهده شد اما در سوابق خدمتی و سطوح تحصیلاتی متفاوت، تفاوت معناداری وجود نداشت. نتیجه‌گیری: کلیه ابعاد ۵گانه توانمندسازی روان‌شناختی، اثرگذاری مثبت و معنارداری بر شادکامی کارکنان دارد. توانمندسازی و شادکامی در افسران ستادی و مدیران بیش از دیگر طبقه‌ها مشاهده می‌شود ولی سوابق خدمتی و سطوح تحصیلاتی، تأثیرگذار نیستند.