اثربخشی آموزش برنامه مهارت‌های هیجانی- اجتماعی بر کنترل خشم و توانایی حل مسئله اجتماعی در نوجوانان وابسته به مواد

Abstract

مقدمه: مطالعه حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش برنامه مهارت‌های هیجانی- اجتماعی بر کنترل خشم و توانایی حل مسئله اجتماعی در نوجوانان وابسته به مواد در سال 1394 در تبریز انجام گردید.

مواد و روش‌ها: روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه‌ی آماری پژوهش را کلّیه نوجوانان وابسته به مواد کانون‌اصلاح و تربیت شهر تبریز تشکیل می‌دادند که از میان آنها 28 نفر به روش نمونه‌گیری دردسترس انتخاب و در دو گروه آزمایش (14) و گروه کنترل (14) به صورت تصادفی ساده جایگزین شدند. به گروه آزمایش، 12 جلسه مهارت‌های اجتماعی- هیجانی یک ساعته ‏آموزش داده شد و گروه کنترل هیچ آموزشی دریافت نکرد. برای جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌های کنترل خشم و توانایی حل مسئله اجتماعی استفاده شد. داده‌ها از طریق آزمون آماری کواریانس مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند.

یافته‌ها: یافته‌های این مطالعه نشان داد که آموزش مهارت‌های هیجانی- اجتماعی، کنترل خشم و توانایی حل مسئله سازنده را در گروه آزمایش و پس‌آزمون به طور معناداری افزایش و توانایی حل مسئله ناکارآمد را کاهش داده است.

نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج به دست آمده می‌توان گفت که آموزش مهارت‌های هیجانی- اجتماعی در افزایش کنترل خشم و توانایی حل مسئله سازنده و کاهش توانایی حل مسئله ناکارآمد موثر می‌باشد.