بررسی تأثیر روش زایمان بر سطح هورمون‌های عملکردی تیروئید در هنگام تولد، یک مطالعه مقطعی

Abstract

مقدمه: اثر دردهای زایمانی و هیپوکسی هنگام زایمان بر روی پروفیل متابولیکی و اندوکرینولوژی نوزاد پس از تولد خصوصاً هورمون‌های عملکردی تیروئید ناشناخته است. مطالعه حاضر با هدف تعیین ارتباط بین روش زایمان با سطح هورمون‌های عملکردی تیروئید و گازهای خونی در بند ناف نوزاد در هنگام تولد انجام شد.<br /> روش‌کار: این مطالعه مقطعی در سال 98-1397 بر روی 240 زن باردار تک‌قلو و ترم و بدون سابقه مشکلات تیروئیدی در بیمارستان شهید اکبرآبادی تهران انجام شد. افراد بر حسب روش زایمان به سه گروه 80 نفری: زایمان طبیعی، زایمان سزارین اورژانس و زایمان سزارین انتخابی تقسیم شدند. بلافاصله پس از تولد نوزاد، هورمون محرک تیروئیدی، تری‌یدوتیرونین، تیروکسین و نیز گازهای خونی شامل اکسیژن ورید نافی، دی‌اکسید‌کربن، میزان اشباع اکسیژن و PH بند ناف نوزادان متولد شده اندازه‌گیری گردید و ارتباط آنها با روش زایمان بررسی شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 20) و آزمون آنالیز واریانس، آنالیز کوواریانس، کروسکال والیس و آزمون توکی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد.<br /> یافته‌ها: میانگین سطح TSH در گروه زایمان سزارین اورژانس بیشتر از زایمان طبیعی (001/0=p) و همچنین بیشتر از زایمان سزارین انتخابی (034/0=p) بود. میانگین سطح این هورمون بین زایمان طبیعی و زایمان سزارین انتخابی اختلاف معنی‌داری داشت (001/0=p). میانگین pH و PO2 در گروه زایمان سزارین انتخابی بیشتر از گروه زایمان طبیعی (024/0=p، 001/0=p) و گروه زایمان سزارین اورژانس بود (014/0=p، 037/0=p). به‌همین‌ترتیب میانگین سطح سرمی بندناف PCO2 در سه گروه اختلاف معنی‌داری داشت (001/0=p) و در گروه زایمان سزارین انتخابی به‌طور معنی‌داری کمتر از دو گروه دیگر بود (001/0=p) و همچنین میانگین سطح سرمی بندناف PCO2 بین دو گروه زایمان طبیعی و زایمان سزارین انتخابی اختلاف معنی‌داری وجود نداشت (05/0<p).<br /> نتیجه‌گیری: ممکن است دردهای زایمانی و هیپوکسی هنگام زایمان منجر به افزایش سطح هورمون TSH شود.