تأثیر هشت هفته تمرین هوازی بر تغییرپذیری ضربان قلب در زنان باردار: یک مطالعه کارآزمایی بالینی

Abstract

مقدمه: سازگاری قلبی - عروقی در بارداری، یکی از مهم‌ترین تغییرات مرتبط با تمرینات هوازی می‌باشد. تغییر‌پذیری ضربان قلب، یکی از شاخص‌های مهم سلامت قلبی - عروقی است. بارداری و تمرین هر دو به ‌عنوان نوعی استرس بر سیستم قلب و عروق اثر می‌گذارند، اما تحقیقات مناسب در این زمینه کافی نیست، لذا مطالعه حاضر با بررسی تأثیر تمرین هوازی بر تغییر‌پذیری ضربان قلب زنان باردار انجام شد. روش‌کار:این مطالعه کارآزمایی بالینی تصادفی شده در سال 1398 بر روی 22 زن باردار سالم در بیمارستان شهید اکبرآبادی تهران انجام شد. 12 زن باردار سالم در هفته 26-24 بارداری در گروه مداخله و 10 زن باردار سالم در گروه کنترل قرار داشتند. گروه مداخله به‌‌مدت 8 هفته در تمرین هوازی با شدت متوسط شرکت کردند. پارامتر‌های زمانی و فرکانسی تغییر‌پذیری ضربان قلب زنان باردار با استفاده از لید دو الکتروکاردیوگرام و نرم‌‌افزار AST3000 Avicenna بررسی شدند. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 24) و آزمون‌های من‌ویتنی یو، ویلکاکسون، فیشر، تی زوجی، تی مستقل و شاپیروویک انجام شد. میزان p کمتر یا مساوی 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میانگین پارامترهای زمانی و پارامتر فرکانس پایین در زنان باردار تمرین کرده در هفته 34 به‌‌طور معنی‌داری بیشتر از زنان باردار گروه کنترل بود (05/0≥p)، در‌حالی که در میانگین پارامتر‌های زمانی و فرکانسی گروه کنترل تغییر قابل ملاحظه‌ای مشاهده نشد (05/0<p). نتیجه‌گیری: تمرین هوازی موجب بهبود سیستم عصبی خودمختار قلبی و برتری سیستم عصبی پاراسمپاتیک می‌شود.