بررسی ارتباط دیسترس جنینی و تروپونین T خون بندناف در طی لیبر

Abstract

مقدمه: سال‌هاست که از الکتروکاردیوگرام برای تشخیص دیسترس جنینی حول‌و‌حوش زایمان استفاده می‌شود. در صورت آسیب سلول‌های قلبی، تروپونین T آزاد می‌شود. مطالعات اندکی در مورد ارتباط اختلال ضربان قلب جنین و تروپونین T انجام شده است، لذا مطالعه حاضر با هدف بررسی ارتباط دیسترس جنینی و تروپونین T بندناف انجام شد. روش‌کار: این مطالعه مورد شاهدی در سال 1395 بر روی 80 نوزاد در بیمارستان آیت‌الله موسوی زنجان انجام شد. نوزادان در دو گروه 40 نفره با نوار قلب غیراطمینان بخش و گروه کنترل مورد مقایسه قرار گرفتند. تروپونین خون بندناف با استفاده از کیت شرکت (Bioassay Technology biology) و به‌روش Elisa و با حساسیت 54/2 نانوگرم بر لیتر اندازه‌گیری شد. اطلاعات دموگرافیک و مامایی ثبت شد. تجزیه و تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS (نسخه 22) و آزمون‌های تی مستقل و تی زوجی انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی‌دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میزان تروپونین در خون بندناف نوزادان گروه فتال دیسترس (85/499±04/531 نانوگرم بر لیتر) به‌طور معناداری بیشتر از گروه شاهد (66/59±47/187 نانوگرم بر لیتر) بود (001/0>p). میزان تروپونین خون بندناف در افت زودرس کمترین مقدار و در افت متغیر بیشترین مقدار بود، ولی از نظر آماری تفاوت معناداری نداشتند (195/0=p). نتیجه‌گیری: میزان تروپونین خون بندناف در نوزادان با نوار قلب غیراطمینان‌بخش به‌طور معناداری بیشتر است که نشان می‌دهد اختلالات ضربان قلب جنین در طول لیبر ممکن است سبب آسیب قلبی نوزادان شود.