بررسی برخی عوامل کلینیکی مؤثر در موفقیت انتقال جنین های فریز شده در مرکز تحقیقاتی درمانی ناباروری یزد

Abstract

مقدمه: یکی از مهم ترین درمان های زوج های نابارور، انتقال جنین فریز شده می باشد. اگر چه انتقال جنین تازه مورد تأیید و توجه است، اما مطالعات اندکی در مورد عوامل بالینی مؤثر در میزان لقاح و میزان بارداری در انتقال جنین فریز شده وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی برخی عوامل بالینی مؤثر در پیش آگهی انتقال جنین فریز شده انجام شد. روش‌کار: این مطالعه گذشته نگر با بررسی 372 پرونده بیمارانی که بین فروردین 1388 لغایت فروردین 1390 به مرکز تحقیقاتی درمانی ناباروری یزد مراجعه و از جنین فریز شده استفاده کرده بودند، انجام شد. کلیه اطلاعات مربوط به پرونده بیماران در پرسشنامه ثبت شد. برای تجزیه و تحلیل داده ها از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 15) و آزمون های کولموگروف- اسمیرنوف و من ویتنی استفاده شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. یافته‌ها: میزان بارداری بالینی در زنان زیر 35 سال 7/57 درصد و بالای 35 سال 2/29 درصد و همچنین میزان بارداری بالینی در زنان با هورمون محرک فولیکول روز سوم زیر 10، 3/56 درصد و هورمون محرک فولیکول بالای 10، 5/17 درصد بود که این نتایج از نظر آماری معنی دار بود (0001/0=p). اما سایر عوامل مانند علت فریز جنین، پروتکل اولیه لقاح آزمایشگاهی، روش لقاح آزمایشگاهی، ضخامت اندومتر و طول سیکل درمان تا روز انتقال جنین از نظر آماری در انتقال جنین فریز شده مؤثر نبودند (05/0<p). نتیجه‌گیری: سن زن و هورمون محرک فولیکول روز سوم یکی از مهمترین عوامل مؤثر در میزان بارداری بالینی در انتقال جنین فریز شده می باشد.