مقایسه پارامترهای متابولیک در بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک با و بدون هیپر آندروژنمی

Abstract

مقدمه: سندرم تخمدان پلی کیستیک، حدود 10 درصد زنان سنین باروری را تحت تأثیر قرار می دهد. با توجه به شیوع مقاومت به انسولین و به دنبال آن، افزایش میزان انسولین و نیز همراهی احتمالی مقاومت به انسولین با هیپرآندروژنمی، مطالعه حاضر با هدف بررسی رابطه هیپرآندروژنمی با معیارهای متابولیک کلینیکی و پاراکلینیکی در این بیماران انجام شد. <br/>روش‌کار: این مطالعه مقطعی در سال 89-1388 بر روی 51 زن که معیارهای سندرم تخمدان پلی کیستیک را داشتند، در بیمارستان قائم مشهد انجام شد. افراد بر اساس شاخص هیرسوتیسم، شاخص توده بدنی بیشتر و کمتر از 25 و همچنین شواهد آزمایشگاهی وجود یا عدم وجود هیپرآندروژنمی تقسیم بندی شدند. سپس معیارهای متابولیک شامل قند خون ناشتا، قند دو ساعت بعد از گلوکز، سطح انسولین ناشتا، سطح مقاومت به انسولین با استفاده از فرمول HOMA-IR و میزان لیپیدها در این زیر گروه ها با یکدیگر مقایسه شد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 5/11) انجام شد. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. <br/>یافته‌ها: بیماران با و بدون هیپرآندروژنمی، از نظر سطح پارامترهای آزمایشگاهی به استثناء سطح کلسترول HDL، تفاوت معنی داری نداشتند (03/0=p). ولی پس از تقسیم بندی بیماران به دو دسته افزایش وزن و وزن طبیعی، افزایش معنی داری در سطح فشار خون سیستولی (04/0=p)، میزان قند ناشتا (05/0=p)، سطح تری گلیسیرید (01/0=p) و کاهش معنی داری در سطح HDL (02/0=p) در بیماران با افزایش وزن نسبت به بیماران با وزن طبیعی وجود داشت. همچنین بیماران با درجه هیرسوتیسم بالینی، میزان قند خون ناشتای بالاتری داشتند. <br/>نتیجه‌گیری: در بیماران مبتلا به سندرم تخمدان پلی کیستیک، وجود یا عدم وجود هیپر آندروژنمی، ارتباطی با اختلالات متابولیک این بیماران ندارد. <br/>