بررسی علل و روش های درمانی مختلف در خونریزی های شدید بعد از زایمان در 2 بیمارستان دانشگاهی مشهد

Abstract

مقدمه: خونریزی های بعد از زایمان، یکی از دلایل عمده مرگ و میر و عوارض مادری می باشد که در صورت شناخت عوامل مستعد کننده آن و در صورت پیش بینی احتمال خونریزی، آمادگی قبلی و انجام مداخله طبی و جراحی صحیح و به موقع، می توان به میزان زیادی، مرگ و میر و عوارض مادری را کاهش داد. مطالعه حاضر با هدف بررسی علل خونریزی و روش های مختلف درمانی جهت خونریزی بعد از زایمان انجام شد. <br/>روش ‌کار: در این مطالعه توصیفی تحلیلی و گذشته نگر، پرونده تمام بیماران زایمان کرده در 2 بیمارستان دانشگاهی مشهد در سال 89-1388 مورد بررسی قرار گرفت و زنانی که نیاز به تزریق خون و یا رزرو حداقل 2 واحد خون داشتند، وارد مطالعه شدند. سپس علل و عوامل مستعد کننده خونریزی، روش زایمان و روش های درمانی کنترل خونریزی و عوارض مادری مورد بررسی قرار گرفت. داده ها پس از گردآوری با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (نسخه 14) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. میزان p کمتر از 05/0 معنی دار در نظر گرفته شد. <br/>یافته‌ها: از مجموع 21181 مورد زایمان، 248 نفر (8/11%) به رزرو و یا تزریق خون نیاز داشتند. علت خونریزی 138 نفر (6/55%) از افراد به دلیل آتونی، 66 نفر (6/26%) رزیدو، 42 نفر (9/16%) پارگی ژنیتال و 2 نفر (8/0%) به دلیل میوم بود. روش ختم بارداری در 66 نفر (48%) از افراد به روش سزارین و در 71 نفر (52%) به روش زایمان طبیعی بود. روش های درمانی استفاده شده بیشتر به صورت طبی و به صورت تجویز اکسی توسین، مترژن، میزوپرستول، ماساژ دو دستی و روزیون بود و تنها 1 بیمار به استفاده از 10 روش طبی و جراحی جهت کنترل خونریزی نیاز داشت. هیچ موردی از مرگ مادری به علت خونریزی شدید مشاهده نشد. <br/>نتیجه‌گیری: روش های طبی و جراحی مختلفی برای کنترل خونریزی بعد از زایمان وجود دارد و در صورتی که اقدامات صحیح و به موقع انجام شود، نیاز به روش های تهاجمی، عوارض و مرگ و میر مادر کاهش می یابد. <br/>