تعیین مزیت نسبی تولید گندم، جو و برنج در استان گلستان

Abstract

در این تحقیق مزیت نسبی استان گلستان در تولید گندم، جو و برنج با استفاده از روش هزینه ی منابع داخلی مورد بررسی قرار گرفت. بر پایه نتایج، شاخص مزیت نسبی استان گلستان در تولید برنج مرغوب و دانه بلند پرمحصول کمتر از یک بر آورد شد. از این رو تولید این محصول در استان گلستان دارای مزیت بوده و توانمندی رقابت در بازار جهانی برنج را دارد. اما تولید گندم آبی، گندم دیم، جو آبی و جو دیم در این استان فاقد مزیت نسبی بوده و هزینه فرصت منابع داخلی به کار رفته در تولید، به مراتب بیشتر از ارزش افزوده آن ها بر اساس قیمت های جهانی است. افزون بر این نتایج نشان داد حساسیت شاخص مزیت نسبی محصولات مورد بررسی به‌ویژه برنج دانه بلند مرغوب و دانه بلند پر محصول، گندم آبی و گندم دیم نسبت به تغییرات عملکرد در هکتار و قیمت جهانی آن ها اندک می‌باشد که در مورد برنج دانه بلند مرغوب و نیز پرمحصول بیانگر ثبات مزیت نسبی و در مورد گندم آبی و دیم بیانگر دشواری دستیابی به مزیت نسبی است. حساسیت شاخص مزیت نسبی تولید برای جو آبی و به ویژه جو دیم نسبتاً زیاد است، به طوری که با افزایش نه چندان زیاد عملکرد در واحد سطح یا قیمت جهانی آن، دستیابی به مزیت نسبی در تولید آن امکان پذیر خواهد بود.