اثربخشی حسابرسی مستقل در بخش عمومی به‌عنوان حلقه‌ی انتهایی پاسخگویی

Abstract

زمینه: حسابرسی در بخش عمومی جزء اساسی فرآیند کنترل و پاسخگویی است. <br /> هدف: هدف این پژوهش، بررسی میزان سودمندی و اثربخشی اجرای حسابرسی مستقل در نهادهای بخش عمومی است. <br /> روش‌ها:. داده‌های مورد نیاز برای تجزیه و تحلیل آماری فرضیه‌های پژوهش از 102 شهرداری استان فارس و با استفاده از پرسش‌نامه‌ای حاوی 44 سوال گردآوری شد. به‌منظور تجزیه و تحلیل آماری فرضیه‌های پژوهش از آزمون‌های «t یک‌نمونه‌ای» و «میانه» استفاده شده است. <br /> یافته‌ها: یافته‌های آزمون فرضیه‌های فرعی پژوهش حاکی از آن است که اجرای حسابرسی مستقل در شهرداری‌ها باعث شناسایی و پیشگیری موارد عدم رعایت قوانین، مقررات و بخش‌نامه‌های داخلی می‌شود. همچنین، اجرای حسابرسی مستقل، تا حدودی نسبت به کشف و اصلاح اشتباهات و تقلب-های احتمالی، اطمینان می‌دهد و تا حدودی باعث بهبود کنترل‌های‌ داخلی می‌شود، با این وجود، از اثربخشی مناسبی در این خصوص برخوردار نمی‌باشد. افزون بر این، حسابرسی صرفه اقتصادی و کارایی و همچنین حسابرسی برنامه در شهرداری‌ها به نحو اثربخش اجرا نمی‌شود. یافته‌های آزمون فرضیه‌های اصلی پژوهش نیز بیانگر آن است که حسابرسی مالی در شهرداری‌ها تقریباً به‌نحو اثربخش اجرا می‌شود، با این وجود، از اثربخشی مناسبی برخوردار نیست؛ ولی اجرای حسابرسی عملیاتی در شهرداری‌ها اثربخش نیست.<br /> نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌ها مدیران نهادهای بخش عمومی باید با دقت نظر بیشتری به حسابرسی توجه نمایند.